Η Κίνα είναι σοσιαλιστική χώρα; …

Διάβαζα προχθές αποσπάσματα από την ομιλία του Κινέζου προέδρου Χου Ζιντάο στο συνέδριο του Κ.Κ.Κ. και δεν ήξερα αν έπρεπε να κλάψω ή να γελάσω. Μιλούσε για τον σοσιαλισμό ο πρόεδρος Χου. Αλλά θα μου πείτε, ο πρώτος είναι χρησιμοποιεί για λόγους εντυπώσεων τον όρο;

Έχει σημασία σήμερα με την Κίνα να αποτελεί την πλέον αναπτυσσόμενη χώρα στον κόσμο να αντιληφθούμε τι δρόμο έχει πάρει ο «σοσιαλισμός» στην Κίνα. Πολλοί παρατηρητές χαρακτήρισαν όχι άδικα το κινεζικό οικονομικό μοντέλο μετά τον Μάο, ως κρατικό καπιταλισμό. Παρότι η εικόνα μας για την Κίνα δεν είναι ευκρινής, δεν είναι δύσκολο να διακρίνουμε την απαγόρευση του συνδικαλισμού, τα εργατικά χέρια που γίνονται λεία των «ατσίδων» της παγκοσμιοποίησης που επενδύουν στην Κίνα και εξασφαλίζουν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, τον αυταρχισμό και την αποδοχή καπιταλιστικών προτύπων ανάπτυξης σε πάρα πολλές περιπτώσεις.

Παράλληλα η Κίνα αποκτάει τα τελευταία χρόνια σημαντική θέση και διεθνώς. Από την κρίση του Νταρφούρ όπου ανταγωνίζεται με επιτυχία - σχετική καθώς υπάρχουν και μερικές δεκάδες χιλιάδες νεκρών στην ίδια περιοχή από τον «συναγωνισμό» - τους Αμερικανούς στην καπιταλιστική εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της περιοχής. Στην Μιανμάρ όπου στηρίζει το χουντικό καθεστώς, στο Θιβέτ που βρίσκεται υπό κατοχή και σε μια σειρά από άλλες περιοχές του πλανήτη όπου το κινεζικό κεφάλαιο εξαπλώνεται με άγνωστα προς το παρόν αποτελέσματα.

Μοιάζει αυτό με σοσιαλισμό ή εγώ «οπορτουνίζω»;!...

Νυχτώνει απότομα εσχάτως…

Κυριακή 7 Οκτωβρίου 2007, νύχτα: Άγνωστοι εφορμούν για τρίτη φορά μέσα σε μία εβδομάδα στα χαμόσπιτα μεταναστών που συμβιώνουν αρμονικά με τους συμπολίτες τους στις οδούς Σαρανταπόρου και Λαχανά στου Ρέντη. Πενήντα έως εξήντα φασίστες οπλισμένοι με ρόπαλα, λοστούς και άλλα «εργαλεία», πέταξαν πέτρες στα σπίτια, έσπασαν τζάμια και πόρτες ενώ ρήμαξαν το σπίτι τεσσάρων Πακιστανών που ευτυχώς πρόλαβαν να διαφύγουν. Παρά τις εκκλήσεις όλων των κατοίκων της γειτονιάς, η αστυνομία άργησε να εμφανιστεί με αποτέλεσμα οι δράστες να διαφύγουν...

Κυριακή 14 Οκτωβρίου 2007, ξημέρωμα: «Άγνωστος», πιθανόν μεθυσμένος, επιτίθεται απρόκλητα και πισώπλατα μέσα σε μαγαζί σε άνδρα που φοράει καπέλο και έχει μαλλιά ράστα, τον ρίχνει κάτω και τον χτυπά αλύπητα, ενώ οι παρευρισκόμενοι προσπαθούν με παραινέσεις να τον πείσουν να σταματήσει. Το περιστατικό δεν γνωρίζω αν έχει καταγγελθεί, συνέβη όμως στην πόλη μας! Επίθεση με κίνητρο την εμφάνιση του άτυχου άνδρα, ξεκάθαρα ρατσιστική.

Τα παραπάνω περιστατικά είναι άγνωστα στους περισσότερους. Ούτε αυτό είναι τυχαίο, ειδικά για τις επιθέσεις κατά των μεταναστών στου Ρέντη. Μπορεί να έχουν διαφορές μεταξύ τους, οργανωμένο το πρώτο, μεμονωμένο το δεύτερο αλλά και τα δύο είναι ενδεικτικά ότι το "αυγό του φιδιού" όχι μόνο έχει σπάσει στην χώρα μας, αλλά τα "ερπετά" έχουν αρχίσει και σηκώνουν κεφάλι, εκμεταλλευόμενα αφ’ ενός την «ευνοϊκή» πολιτική συγκυρία και αφ΄ ετέρου την «ανεξήγητη» αργοπορία των αρχών στην αντιμετώπιση τους.

Το δυστύχημα είναι ότι ακόμα δεν έχει γίνει αντιληπτό, πως τα συγκαλυμμένα ρατσιστικά κηρύγματα από τηλεοράσεως πιάνουν τόπο, κυρίως τη νύχτα, λίγο πριν ξημερώσει.

Η κοινωνία μας φαίνεται να περνάει από το πρώιμο στάδιο της ξενοφοβικής αντίδρασης σε φαινόμενα εγκληματικότητας αλλοδαπών της περασμένης δεκαετίας, στην ανοχή φαινόμενων τυφλής ρατσιστικής βίας από την αντίθετη πλευρά. Φαινόμενα τα οποία δεν υιοθετούνται από κανέναν, αλλά είναι «τσογλάνια» μιας συγκεκριμένης και ξεκάθαρης τώρα πια, πολιτικής νομιμοποίησης των αυτουργών του βλέμματος με «μισό μάτι» στην ελληνική κοινωνία.

Θεωρώ ότι στελέχη του «πατριωτικού χώρου» από τον «προοδευτικό χώρο», οφείλουν να πάρουν θέση, πριν έρθουμε αντιμέτωποι τα προσεχή χρόνια με ακόμα περισσότερα κρούσματα ρατσιστικής βίας. Δεν υπάρχουν μόνο «εθνικά θέματα» στην πολιτική ατζέντα και στην καθημερινότητα…

21 Οκτωβρίου έχει πορεία ενάντια στο ρατσισμό στου Ρέντη...
Εδώ; Εδώ μάλλον νυχτώνει απότομα εσχάτως…

Να μην σκέφτεσαι το μέλλον…

Ο ήλιος αποχαιρετά πίσω από το Μενοίκιο κάποιες σκέψεις που σαν αποδημητικά ταξιδεύουν γι’ αλλού καθώς το μαύρο έχει ράψει «στολή» και σουλατσάρει στις στράτες, κυρίως τις νύχτες, λίγο πριν ξημερώσει…

Είναι ένα σύννεφο από αυτά που κουβαλάνε σκέψεις. Όταν έρθει η ώρα να βρέξει, το νερό που κυλάει μέσα από τα ρουθούνια γίνεται σχοινί και κατρακυλάει στον ουρανίσκο μου στριφογυρνώντας, μέχρι να μπει στον οισοφάγο γίνεται κόμπος. Μένει εκεί τη νύχτα, μα το πρωί όλα είναι καθαρά. Να μην σκέφτεσαι το μέλλον, μου λέει ο ήλιος…

Έξι στους δέκα από εμάς όταν σκέφτονται το μέλλον φοβούνται ότι μπορεί εκεί, σε χρόνο «χλοερό», να είναι φτωχοί. Τι νόημα έχει ο φόβος; Μέχρι να έρθει η ώρα να φτωχύνουμε θα περάσουν μερόνυχτα, θα χτίσουμε με βασικό μεροκάματο και χωρίς υπερωρίες τις «φυλακές» μας. Διακόσια μεροκάματα τον χρόνο, τα σαράντα δύο στην κυβέρνηση. Για να κάνει προϋπολογισμό στην πλάτη μας, για το επόμενο έτος. Που και αυτό μέλλον είναι, κοντινό όσο και το μεθεπόμενο έτος, όπου και πάλι οι μέρες θα είναι λειψές. Για τις νύχτες, λίγο πριν το ξημέρωμα, δεν μιλάω, δεν θέλω να σας τρομάξω…

Σήμερα θα σκεφτούμε τα συνθήματα που θα γράψουμε πάνω στα πανό μιας διαδήλωσης για ένα καθαρό από τον φόβο μέλλον. Θα σκαρώσουμε στιχάκια καθώς θα μαζεύουμε κάστανα στο Μεσοβούνι – έχει πολλά κάστανα φέτος! – θα τα τραγουδάμε φωναχτά και θα ‘χουμε πάντα μια σφεντόνα στην τσέπη…

Ποδηλατόδρομοι στην Δράμα!

Σε ένα κέντρο όπως αυτό της Δράμας το μείζον θέμα είναι αυτό της ρύθμισης της κυκλοφορίας και οι διαθέσιμοι χώροι στάθμευσης. Με βάση τις εργασίες αναδιάταξης και ανακατασκευής των πεζοδρομίων έχουν μειωθεί δραστικά οι θέσεις στάθμευσης αυτοκινήτων, ενώ μειώθηκε και το μήκος του οδοστρώματος σε πολλές περιπτώσεις.

Οι όποιες κυκλοφοριακές ρυθμίσεις δεν μπορεί να είναι αποτελεσματικές αν δεν υπάρξει περιορισμός της εισόδου οχημάτων στο κέντρο της πόλης. Η πόλη όμως δεν διαθέτει προσιτό στον πολίτη μέσο μαζικής μεταφοράς. Μια γραμμή αστικού και καμία άλλη, ενώ θα μπορούσε να υπάρχει αστικό για την περιοχή του Νοσοκομείου που είναι πάνω στο ύψωμα και θα καλύπτει και την Μεγάλου Αλεξάνδρου ή την Ιπποκράτους ή για την περιοχή των Κρατικών νότια του στρατοπέδου που θα καλύπτει και την Παπανδρέου ή την Σκρα.

Αυτό που λείπει ακόμα από την σκέψη των υπευθύνων στον Δήμο μας είναι η διευκόλυνση των μη μηχανοκίνητων μέσων μεταφοράς. Ένα μεγάλο μέρος της πόλης είναι επίπεδο ή έχει ανεπαίσθητη κλήση που διευκολύνει την κίνηση με ποδήλατο, αλλά πουθενά δεν υπάρχει πρόβλεψη για την κίνηση ποδηλάτων σε ποδηλατοδρόμους. Η κίνηση με ποδήλατο ή με τα πόδια στους ευρωπαϊκούς δρόμους είναι επικίνδυνο «σπορ» (8.000 νεκροί ποδηλάτες και πεζοί ετησίως στην Ε.Ε.), αλλά αποτελεί και λύση στο πρόβλημα των αστικών μετακινήσεων. Στο Παρίσι ο Δήμος νοικιάζει στους πολίτες ποδήλατα και μηχανάκια για να κάνουν την δουλειά τους στο κέντρο. Στην Δράμα είμαστε ακόμα δούλοι των αυτοκινήτων παρότι δεν είναι και όλοι οι δρόμοι μας στενοί σαν την Βεργίνας και την Βενιζέλου…

Οι ποδηλάτες δεν ρυπαίνουν την ατμόσφαιρα, δεν κλείνουν ράμπες ατόμων με ειδικές ανάγκες, κουδουνίζουν και δεν κορνάρουν, σε μια θέση στάθμευσης αυτοκινήτων παρκάρουν δέκα ποδήλατα και δικαιούνται λωρίδες κυκλοφορίας στην πόλη…

Σαλάτα ή Μακεδονία;...

Το κλείσιμο του θέματος της ονομασίας των Σκοπίων τους προσεχείς μήνες ανήγγειλε με συνέντευξη της στην Καθημερινή της Κυριακής η Υπουργός Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη. Είναι καιρός είπε για έναν έντιμο συμβιβασμό, αφού εμείς ξεκινάμε από την ανυπαρξία του όρου Μακεδονία ή παραγώγων του στο όνομα, ενώ οι γείτονες δεν διαπραγματεύονται άλλο όνομα πέραν του συνταγματικά κατοχυρωμένου τους «Δημοκρατία της Μακεδονίας».

Αν υποθέσουμε ότι η ελληνική πλευρά τραβήξει το σχοινί στις διαπραγματεύσεις μέχρι τέλους – από την πλευρά της F.Y.R.O.M. δεν υπάρχει αμφιβολία για κάτι τέτοιο – τότε καταλήγουμε σε αδιέξοδο των συνομιλιών και το ενδεχόμενο άσκησης του δικαιώματος της αρνησικυρίας (βέτο) από την ελληνική πλευρά στην είσοδο της γειτονικής χώρας στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. Το θέμα του ονόματος όμως θα παραμείνει άλυτο, αν και η γειτονική χώρα θα είναι υποχρεωμένη εκ των πραγμάτων να βάλει νερό στο κρασί της. Μέχρι ποιου σημείου είναι άγνωστο, όπως άδηλο προς το παρόν είναι και το που θα καταλήξουν οι διαπραγματεύσεις.

Σε περίπτωση αποτυχίας των διμερών επαφών, ακόμα κι αν όλες οι πιθανές ονομασίες απορριφθούν, υπάρχει μια ονομασία την οποία έχουν αποδεχτεί και οι δύο πλευρές, έστω και ως προσωρινή και μάλιστα με αυτήν η γειτονική χώρα είναι επισήμως αναγνωρισμένη.

Όσο ο καιρός περνά πάντως τα Σκόπια αναγνωρίζονται από ολοένα και από περισσότερες χώρες με την συνταγματική ονομασία τους, ενώ αυτό συμβαίνει και στην συντριπτική πλειοψηφία των αναφορών σε αυτά σε διεθνές επίπεδο…

Blog Action Day: Αν αγαπάμε το περιβάλλον ας σκεφτούμε πως...

μαζί με την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, τον περιορισμό των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, την μείωση των αποδοχών των εργαζομένων, την δημιουργία δικτύων παρακολούθησης, την πρόσληψη ολοένα περισσότερων ...φυλάκων, την αποθέωση του ψέματος ως επικοινωνιακού επιτεύγματος, ο καπιταλισμός καταστρέφει μαζί με το περιβάλλον και τις μελλοντικές γενιές για την αύξηση των κερδών...

Ας μην αφήσουμε τον ήλιο και το χιόνι
στα λερωμένα χέρια τους...

Στην εικόνα το Αρκουδόρεμα που πηγάζει από το Παρθένο Δάσος του Φρακτού και καταλήγει μετά από μια απίστευτα όμορφη διαδρομή στο Νέστο. (13/10/2007)

Η αποκέντρωση άρχισε. Υποκλιθείτε!…

Η ώρα της περιφέρειας έφτασε επιτέλους! Άνυδροι μήνες και στέρφα χρόνια αναμονής θα αποτελούν σε λίγο καιρό δυσάρεστες αναμνήσεις μιας πολιτικής, που ως πάγια φάρσα χαντάκωνε το παρόν και το μέλλον της ελληνικής περιφέρειας - επαρχίας. Η Νέα Δημοκρατία τολμά να διώξει τα υπουργεία από το κέντρο της Αθήνας! Ακόμα και το κοινοβούλιο θα μεταφερθεί αλλού, για να μετατραπεί το σημερινό του κτίριο σε μνημείο της δεύτερης – η ιστορία ως γνωστόν επαναλαμβάνεται και ως φάρσα - Αθηναϊκής Δημοκρατίας. Το σύνθημα «βάλτε φωτιά κάψτε καλά, Ομόνοια και Πειραιά, το Σύνταγμα και την Βουλή…» θα αποτελέσει στην νέα τετραετία την αιχμή της επικοινωνιακής πολιτικής της κυβέρνησης. Αφού είναι καθεστώς στην χώρα μας, τα καμένα να αποκτούν γρήγορα μεγάλη εμπορική αξία. Ήρθε η ώρα του Καραμανλή, ήρθε η ώρα της περιφέρειας, έρχεται και η ώρα του Γιάννη Βαλαώρα, κυρίες και κύριοι. Υποκλιθείτε!...

Γράφει το «in.gr» του Σαββάτου: «Όπως αναφέρει η εφημερίδα Τα Νέα Σαββατοκύριακο, το υπουργείο Οικονομίας ετοιμάζεται να μετακομίσει στο Χαλάνδρι. Το υπουργείο Παιδείας έχει ήδη φύγει. Οι υπηρεσίες του υπουργείου Αιγαίου, που βρίσκεται στην οδό Φιλελλήνων, θα μεταφερθούν στον Πειραιά, στο κτίριο του υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας. Εάν τελικά απομακρυνθεί και το Κοινοβούλιο, το κέντρο της Αθήνας θα μετατραπεί σε κέντρο των πολυκαταστημάτων, των εμπορικών φιρμών και των ξενοδοχείων...

…Οι προτάσεις για τις περιοχές στις οποίες θα δημιουργηθεί η νέα Βουλή έχουν ήδη υποβληθεί. Η περιοχή που συγκεντρώνει μεγαλύτερες πιθανότητες είναι αυτή του πρώην Ιπποδρόμου, στο Δέλτα Φαλήρου…

...Εξίσου ισχυρή πάντως είναι και η πιθανότητα μετακόμισης στον Ελαιώνα, και ειδικότερα σε μία από τις εκτάσεις που βρίσκονται ανάμεσα στους δήμους Αιγάλεω, Ρέντη και Αθηναίων…»

Οδηγάιδαροι...

"8.000 πεζοί και ποδηλάτες χάνουν τη ζωή τους κάθε χρόνο στους ευρωπαϊκούς δρόμους. Στοιχεία δεν υπάρχουν για κάθε χώρα ξεχωριστά, αλλά για τους πεζούς η συνεισφορά της Ελλάδας πρέπει να είναι μεγάλη."

Η πληροφορία από την στήλη "Πρόσωπα και Προσωπεία" του Χρήστου Μιχαηλίδη στην Ελευθεροτυπία του Σαββάτου...

Γκαργκάνας ο «Παντεπόπτης»!

Δεν είναι λίγο παράξενο που κάθε χρόνο τέτοια εποχή ο κ. Γκαργκάνας στις εκτιμήσεις του για την ελληνική οικονομία αναφέρει τα ίδια ακριβώς πράγματα για τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους; Είτε καλά πάει η οικονομία, είτε τα μεγέθη προβληματίζουν ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας έχει μόνιμο «ρεφρέν» για τους εργαζόμενους: Μισθολογικές αυξήσεις στα όρια του πληθωρισμού, συνέχιση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων (ελαστικοποίηση ωραρίων, απελευθέρωση απολύσεων, επέκταση καθεστώτος επενοικίασης εργαζομένων κλπ.). Δεν είναι βέβαια μόνο το ρεφρέν μονότονο.

Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας μας ειρωνεύεται κιόλας, εκτιμώντας ότι «τα τελευταία δέκα χρόνια οι μέσες πραγματικές αποδοχές στην Ελλάδα έχουν αυξηθεί αισθητά, ενώ η σύγκλιση του επιπέδου των μισθών στην χώρα μας προς το μέσο επίπεδο των μισθών στην ζώνη του ευρώ ως σύνολο προχώρησε σημαντικά». Και συμπληρώνει ότι «ωστόσο η σύγκλιση των αποδοχών με τον μέσο όρο της ζώνης του ευρώ δεν είναι δυνατόν να ολοκληρωθεί μέσω ονομαστικών μισθολογικών αυξήσεων καθώς αυτές θα συντελούσαν στην άνοδο του πληθωρισμού και σε διάβρωση των πραγματικών εισοδημάτων».

Φέτος διανθίζει τις εκτιμήσεις του και με μερικές ακόμα προτροπές: για το ασφαλιστικό και την ανάγκη περικοπής των πρόωρων συντάξεων, την αύξηση των ορίων ηλικία συνταξιοδότησης, την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών και την μείωση του ποσοστού αναπλήρωσης της σύνταξης επί του βασικού μισθού. Ότι δηλαδή προτείνουν και οι λεγόμενοι σοφοί – που πληρώνει με τα λεφτά μας η κυβέρνηση για να την συμβουλέψουν πως θα σωθεί το ασφαλιστικό μας σύστημα από την κατάρρευση. Πληρώνουμε όλοι και όλες για να διαλέγει η κυβέρνηση ποιους θα πληρώσει για να μας πείσουν ότι χαΐρι δεν πρόκειται να δούμε στον αιώνα τον άπαντα.

Η μόνη ελπίδα που μας αφήνει ο Γκαργκάνας είναι να αυξηθεί τόσο πολύ η παραγωγικότητα, ώστε να πάρουμε ένα μικρό μερίδιο από τα υπεραυξημένα κέρδη των επιχειρήσεων. Κάτι είναι κι αυτό δεν μπορείτε να πείτε;…

Σε ότι αφορά την ακρίβεια στην αγορά, τις μεγάλες αυξήσεις σε βασικά διατροφικά είδη από την άνοδο των διεθνών τιμών ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας παρακολουθεί αλλά δεν σχολιάζει. Αυτές είναι εξελίξεις που δεν πρέπει να μας αποσπούν την προσοχή. Σκοπός του είναι να φοβόμαστε: Ότι δεν δουλεύουμε αρκετά και ότι αν θέλουμε την σύνταξη επιβίωσης που παίρνουν σήμερα οι γονείς μας, δεν θα πάρουμε καθόλου σύνταξη…

Προχθές… σήμερα… αύριο…

Προχθές τιμήθηκαν στην Αθήνα σε μια εκδήλωση της Ελληνικής Εταιρίας Παρηγορητικής Φροντίδας Καρκινοπαθών και μη ασθενών οι γιατροί τους οποίους ανέφερε ότι φερθήκαν ανθρώπινα στο πρόβλημα της η αδικοχαμένη φίλη μας η Αμαλία Καλυβίνου. Παρόντες εκεί η μητέρα της και ο νονός της, η αίσθηση της παρουσίας που δημιουργούν όσα κατέγραψε και μας άφησε σαν παρακαταθήκη για την υπεράσπιση του αυτονόητου. Ότι η Υγεία δεν είναι εμπόρευμα, ούτε πηγή πλουτισμού για αλμπάνηδες που λυμαίνονται τον χώρο της…

Σήμερα δίνεται η πρώτη παράσταση στην Αθήνα στο Θέατρο Φούρνος του θεατρικού έργου «το όνομα μου είναι Ρέιτσελ Κόρι» που δραματοποιεί τα ημερολόγια της Αμερικανίδας ακτιβίστριας που δολοφονήθηκε τον Μάρτιο του 2003 στην Ράφα της Λωρίδας της Γάζας από μπουλντόζα του Ισραηλινού στρατού που γκρέμιζε κατοικίες Παλαιστινίων. Πάρτε μια συντροφιά και πάτε…

Αύριο διεξάγεται στην ευρύτερη περιοχή του Παρθένου Δάσους του Φρακτού ο Υπερμαραθώνιος «Virgin Forest Trail» των 100 χιλιομέτρων. Ένας αγώνας δρόμου – περιπέτεια μέσα σε ένα από τα πιο όμορφα φυσικά τοπία της Ελλάδας. Δώδεκα σταθμοί υποστήριξης και είκοσι τέσσερις ώρες όριο για τον τερματισμό των αθλητών. Αξίζει τον κόπο ακόμα κι αν ο καιρός είναι συνεφιασμένος να περάσουμε από κάποιο σημείο υποστήριξης για να δούμε από κοντά αυτούς του ανθρώπους που θα διανύσουν, οι πιο δυνατοί από αυτούς σε δώδεκα – δεκατρείς ώρες, μέρη που σε ολόκληρη ζωή μπορεί να μην αντικρύσουμε…

Ευχαριστώ να λέτε…

Δεν μπορείτε να έχετε παράπονο η κυβέρνηση μαζί με τις σκέψεις για αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης κατά 1-2 ή 2-3 ή 3-4 ή πεντέξι χρόνια, εύχεται να είμαστε όλοι γεροί για να μπορούμε να δουλεύουμε μέχρι τα 70 και τα 75 μας χρόνια. Το έχει πει ο υπουργός μας και δεν υπάρχει λόγος να μην το πιστέψουμε (ότι το εύχονται ε! οι σκλάβοι είναι πάντα συμπαθείς στους αφέντες)

Κι ας μην αρχίσουμε τώρα όλοι μαζί τις φαιδρές ενστάσεις, του στυλ και γιατί αν είμαστε γεροί στα 70 – 75 να μην παίζουμε με τα εγγονάκια μας στην αυλή του σπιτιού ή στο μπαλκόνι (για πάρκα δεν το συζητάμε, αν η Ν.Δ. κυβερνάει μέχρι τότε τα πάρκα θα υπάρχουν μόνο σε καρτ – ποστάλ). ¨Ή να κάνουμε κανέναν ταξιδάκι αναψυχής με την-τον σύζυγο τότε που θα έχουμε άπειρο ελεύθερο χρόνο (ακόμα κι αν δεν φτάνει η σύνταξη όλο και κανένα εκδρομικό πρόγραμμα θα έχει διασωθεί της περιστολής των δημοσίων δαπανών, δεν μπορεί…)

Ακούω ήδη φωνές αντίδρασης. Να δουλεύεις σαράντα χρόνια για ένα – καλά θα ήταν! - αφεντικό μέχρι να βγεις στην σύνταξη και αν είσαι καλά στην υγεία σου να πρέπει να δουλέψεις άλλα πεντέξι. Γιατί; Για 600 ευρώ μισθό καθαρά;

Τόσα υπάρχουν κύριοι. Πάρτε το απόφαση, το σύστημα χάρη σας κάνει. 600 Ευρώ μισθός και σύνταξη στα 70. Έχουν ξεσκιστεί να σκέφτονται τόσοι «σοφοί» για να λύσουν το μεγάλο πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας. Ευχαριστώ να λέτε και να μην παραπονιέστε για πόνους στην μέση…