Παρασκευή 4 Απριλίου 2008

R.E.M. - Supernatural, Superserious

Ήταν το πρώτο μου αγαπημένο συγκρότημα, όταν πήγαινα στην δευτέρα γυμνασίου. Είχα ακούσει τότε το "Fall on me" και κόλλησα. Η κασέτα του "Document" που κυκλοφόρησε λίγους μήνες μετά, έκανε ατέλειωτες στροφές μέσα στο κασσετόφωνο που ο νουνός μου είχε στείλει από τη Γερμανία. Έκτοτε πολύ νερό κύλησε, κάτω απ' τις σόλες μου. Έχω πλήρη δισκογραφία, αρκετά μπλουζάκια και χιλιάδες αναμνήσεις συνυφασμένες με την μουσική και τα στιχάκια τους κι ένα συννεφάκι στον ουρανό να μου χαμογελάει όταν τους ακούω...

Πάει καιρός που είχα να ακούσω νέα τους,τελευταίο χοντρό κόλλημα ήταν το υποτιμημένο "Up", αλλα πριν κάνα μήνα έμαθα ότι κυκλοφορούν καινούργιο δίσκο με τον τίτλο "Accelerate". Το πρώτο δείγμα δουλειάς τους είναι αυτό και είναι πολύ ενθαρρυντικό...

Βρε καλώς τα παιδιά! που θα 'λεγε κι ο Αλέκος!

Everybody here
Comes from somewhere
But they would just as soon forget
and disguise
At the summer camp where you volunteered
No one saw your face, no one saw your fear
If that apparition had just appeared
Took you up and away from this place and sheer humiliation
Of your teenage station
Nobody cares no one remembers and nobody cares

Yeah you cried and you cried
He’s alive he’s alive/a lie
Ah, you cried and you cried and you cried and you cried

If you call out safe then I’ll stop right away
If the premise buckles and the ropes starts to shake
For the details mark
With the stories the same
You don’t have to explain
You don’t have to explain
Humiliation
Of your teenage station

Yeah you cried and you cried
He’s alive he’s alive
Ah, you cried and you cried and you cried
And you realized your fantasies are
Dressed up in travesties
Enjoy yourself with no regrets

Everybody here comes from somewhere
If they would just as soon forget,
And disguise

Yeah you cried and you cried
He’s alive he’s alive/a lie
Yeah, you cried and you cried and you cried and you cried
(Oh you cried and you cried)
(Oh you cried and you cried)

Now there’s nothing dark and there’s nothing weird
Don’t be afraid I’ll hold you clear/near
From the séance where you first betrayed
An open heart on a darkened stage's celebration
Of your teenage station

Zen experience sweet delirious
Supernatural superserious
Inexperience sweet delirious
Supernatural superserious


Παρασκευή 14 Μαρτίου 2008

Mecano - Untitled (Live in Athens,2006)

Τυχεροί - αν και λείπει αισθητά η μανία και η μελωδία του ακορντεόν - όσοι και όσες το είδατε ζωντανά.

Τυχερός κι εγώ που συχνά - πυκνά, έκλεινα το πρόγραμμα μου στο "Αιγαίο" με το ποίημα του Βολόντια και την απίστευτη μουσική των Mecano...

Καλό μας Σαββατοκύριακο!;)

Σάββατο 8 Μαρτίου 2008

ΑμετΑνόητοι καταπατητές

Την περασμένη Πέμπτη, η πλειοψηφία του Δημοτικού Συμβουλίου της Δράμας, ψήφισε υπέρ της παραμονής μέσα στον Δημοτικό Κήπο της Δράμας - ένα φυσικό πάρκο από το οποίο διέρχονται νερά από τις πηγές που υπάρχουν κάτω από την σύγχρονη πόλη - τριών ξύλινων σπιτιών.
Η πρωτοφανής πολιτική απόφαση της νομιμοποίησης της εισβολής μπετόν και σπιτιών - το ένα από αυτά διώροφο - σε χώρο πρασίνου ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους - έρχεται σε αντίθεση με την κοινή λογική. Σε μια περίοδο κατά την οποία όλοι στην Ελλάδα αναγνωρίζουμε, έστω και καθυστερημένα, την ανάγκη προστασίας των δασών και του περιβάλλοντος γενικότερα, στη Δράμα η παράταξη που διοικεί τον Δήμο εδώ και δέκα οκτώ χρόνια χτίζει μέσα στον Κήπο, με πρόσχημα μια εκδήλωση για τα Χριστούγεννα που διαρκεί μόλις ένα μήνα.
Η απόφαση του Δημοτικο
ύ Συμβουλίου δεν σημαίνει και την οριστική κατάληξη του θέματος. Επειδή πολιτικός διάλογος δεν υπήρξε σε καμιά φάση της υπόθεσης, έχει υπάρξει προσφυγή στην Πολεοδομία, η οποία έχει χαρακτηρίσει παράνομη την παραμονή των κατασκευών στον χώρο, ενώ εκκρεμεί η συνεδρίαση της Επιτροπής Αρχιτεκτονικού Ελέγχου η οποία και θα αποφανθεί τελικά για το αν είναι νόμιμα ή όχι τα κτίσματα.

Σύμφωνα με πληροφορίες η συνεδρίαση της Επ.Α.Ε. θα γίνει τις προσεχείς ημέρες. Αν κριθούν παράνομες οι κατασκευές, η εισήγηση επιστρέφει στην Πολεοδομία, η οποία θα καταλογίσει πρόστιμα και θα εκδώσει εντολές κατεδάφισης.

Ακόμα κι έτσι όμως δεν είναι σίγουρο ότι τα κτίσματα του Κήπου θα ξηλωθούν. Αυτό που είναι αναγκαίο εφ εξής, είναι η δική μας δράση για να ελευθερωθεί ο Κήπος.
Σας παραθέτω απόσπασμα αναφοράς της εφημερίδας Ηχώ στο θέμα:

Ήταν κάποτε ένας Κήπος

Ο Δημοτικός Κήπος ήταν μέχρι τον περασμένο Νοέμβριο ο τελευταίος ελεύθερος χώρος στο κέντρο της Δράμας, μετά την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί με τις διάφορες «χρήσιμες» κατασκευές στην Πλατεία Ελευθερίας.
Με πρόσχημα τις πετυχημένες εκδηλώσεις της «Ονειρούπολης», ο Δήμαρχος Δράμας Θωμάς Μαργαρίτης, επιχειρεί με την σημερινή ψηφοφορία να μεταθέσει στις πλάτες των δημοτικών συμβούλων την πολιτική και όχι μόνο ευθύνη για τα χωρίς νομιμόποίηση σπιτάκια στον Δημοτικό Κήπο.
Μια υπόθεση που εξελίσσεται χωρίς να έχει προηγηθεί ο οποιοσδήποτε διάλογος με το καθ’ ύλη αρμόδιο, δημοτικό συμβούλιο της πόλης κι ενώ η όποια έγκριση είχε δοθεί από τις δημοτικές πα
ρατάξεις για την επέκταση της «Ονειρούπολης» στον Δημοτικό Κήπο για την φετινή εκδήλωση, αφορούσε την προσωρινή εγκατάσταση οικίσκων, όπως εδώ και χρόνια γίνονταν στην Πλατεία Ελευθερίας.

Διαφωνεί η αντιπολίτευση

Οι δύο δημοτικές παρατάξεις της αντιπολίτευσης έχουν ήδη εκφράσει τις αντιρρήσεις τους στην επιχειρούμενη μόνιμη εγκατάσταση σπιτιών μέσα στον Δημοτικό Κήπο, ενώ παρά τις επιλογές που υπάρχουν από πλευράς χώρων για μόνιμη εγκατάσταση της «Ονειρούπολης», εκτός κέντρου ή στις παρυφές της πόλης, ο κ. Μαργαρίτης ακολουθεί τον δρόμο που του χάραξαν οι έμμισθοι ειδικοί, περί ονείρων και άλλων τινών, σύμβουλοι του.

«Μύθος» η αύξηση της κίνησης στα εμπορικά καταστήματα

Η πολιτική «εμμονή» του Δημάρχου στην περαιτέρω οικοδόμηση του κέντρου της πόλης, επειδή αυτή δήθεν βοηθάει την κίνηση στα εμπορικά καταστήματα, δεν δικαιολογείται με επιχειρήματα, αφού φέτος η κίνηση στα εμπορικά καταστήματα του κέντρου, σύμφωνα με δηλώσεις του προέδρου του Εμπορικού Συλλόγου, ήταν μειωμένη στην περίοδο των εορτών, παρά την μεγαλύτερη διάρκεια των εκδηλώσεων της «Ονειρούπολης».
Τελευταία μάλιστα διοχετεύονται στον φιλικά προσκείμενο στον κ. Μαργαρίτη, τοπικό τύπο, πληροφορίες για προτάσεις συνδιοργάνωσης από τον Δήμαρχο Δράμας στον ομόλογο του της Καβάλας, του Φεστιβάλ Φιλίππων – Θάσου και της Ονειρούπολης, χωρίς να αλλάξει ο τόπος τέλεσης των εκδηλώσεων των δύο διοργανώσεων. Αλήθεια όμως, πότε συζητήθηκε κάτι τέτοιο στο Δημοτικό Συμβούλιο της Δράμας;

Επιθέσεις αντί διαλόγου

Από την πρώτη στιγμή που επισημάνθηκε η πολιτικά απαράδεκτη μόνιμη παρέμβαση σε έναν χώρο πρασίνου και η παρανομία μόνιμων οικημάτων, ο Δήμαρχος Δράμας και οι συνεργάτες του έσπευσαν να επιτεθούν σε όσους επισήμαιναν το αυτονόητο. Ότι δηλαδή ο Κήπος της Δράμας πρέπει να μείνει Κήπος. Να είναι περιποιημένος και να καλωπίζεται τακτικά, ώστε να αποτελεί πόλο έλξης για τους κατοίκους της Δράμας αλλά και για τους επισκέπτες της.Οι αντιδράσεις της πλειοψηφίας των πολιτών, τους ανάγκασαν να εγκαταλείψουν τα σχέδια επέκτασης της «Ονειρούπολης» μέσα στον Δημοτικό Κήπο και τους υποχρεώνουν τώρα να αναζητούν λύσεις σωτηρίας για ποινικά αδικήματα σε πολιτικές αποφάσεις.


Έχουμε 2008 και δεν θα περάσει

Το κακό για τον κ. Μαργαρίτη είναι ότι όσοι και όσες υπερασπιζόμαστε τον Δημοτικό Κήπο, έχουμε με το μέρος μας το νόμο. Και ας γνωρίζει ότι πάνω απ όλα δεν θα δεχτούμε άλλη υποβάθμιση της μοναδικής φυσικής ομορφιάς της πόλης μας..
Ο καιρός της άγριας οικοπεδοποίησης και οικοδόμησης των πάντων τελείωσε… Δεν ζούμε πλέον κυρίες και κύριοι στην δεκαετία του 60…"

Τετάρτη 27 Φεβρουαρίου 2008

Γιορτή μικρή, χαρά μεγάλη!

...με τα δικά μου μάτια

Ήταν πρωτοχρονιά του 1994. Το τέλεφαξ στο γραφείο του Ράδιο Ηχώ τύπωνε αργά και μονότονα τις γραμμές των ειδησεογραφικών τηλεγραφημάτων. Κάποιες από αυτές τις γραμμές έκαναν αναφορές σε μια ένοπλη εξέγερση στην πολιτεία Τσιάπας του Μεξικού. Οι Ζαπατίστας έκαναν μια τρέλα, με βάση τις συνθήκες που επικρατούσαν εκείνη την περίοδο παγκόσμια.

Στα χρόνια που μεσολάβησαν μέχρι σήμερα, ένα πρωτόγνωρο κίνημα αλληλεγγύης αναπτύχθηκε για να υποστηρίξει το κίνημα των Ζαπατίστας. Οι εξεγερμένοι οργανώθηκαν σε αυτόνομους δήμους, οργάνωσαν προγράμματα εκπαίδευσης και υγείας, έφτιαξαν δικούς τους συνεταιρισμούς, φτιάχνουν έναν κόσμου που να χωράει πολλούς κόσμους.

Πριν από μερικά χρόνια οι Ζαπατίστας συζήτησαν με τις ομάδες αλληλεγγύης στην Ευρώπη το ενδεχόμενο να διακινείται μέσω αυτών των ομάδων ο εξαιρετικής ποιότητας καφές που παράγουν οι αγρότες στις δασώδεις εκτάσεις της Τσιάπας. Ήταν η πρώτη αμφίδρομη οικονομική πράξη μεταξύ των δύο κόσμων. Οι ομάδες αλληλεγγύης μπορούσαν να διακινήσουν ένα «ανταγωνιστικό» προϊόν και οι συνεταιρισμένοι ιθαγενείς αγρότες είχαν την ευκαιρία να δώσουν τα προϊόντα τους σε υψηλότερες τιμές από ότι στην ελεύθερη αγορά.

Το δίκτυο διακίνησης του ζαπατιστικού καφέ στην Ευρώπη λειτουργεί από το 1999. Σήμερα ο καφές των Ζαπατίστας στήνει δίκτυο (RedProZapa) και συνεταιρισμούς για το αλληλέγγυο εμπόριο στην Γερμανία, στην Ισπανία, στην Ιταλία, στην Γαλλία, στην Σουηδία, στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες.

Η Πανευρωπαϊκή συνάντηση του δικτύου θα γίνει στην Αθήνα στις 15 και 16 Μαρτίου.

Προηγείται όμως η γενέθλια γιορτή του δικού μας συνεταιρισμού για το δίκαιο και αλληλέγγυο εμπόριο, του «Σπόρου». Το ερχόμενο Σάββατο 1 Μαρτίου στην Αθήνα.

Τα «σποράκια» μετέτρεψαν μέσα σε δύο χρόνια ένα πείραμα έμπρακτης αλληλεγγύης, σε πραγματικότητα.

Χρόνια Πολλά!!!

...με τα δικά μας μάτια!

Ξεκινήσαμε το φθινόπωρο του 2004 διακινώντας μικρές ποσότητες καφέ από χέρι σε χέρι σε φίλους και φίλες, σε στέκια και συλλογικότητες. Επί ενάμιση χρόνο είδαμε το δίκτυο διακίνησης να διευρύνεται και το εγχείρημά μας να εμπλουτίζεται όλο και περισσότερο. Στην αρχική μας επιθυμία να στηρίξουμε έμπρακτα το κίνημα των Ζαπατίστας προστέθηκε ένα πλήθος προβληματισμών. Μπορούμε να συνδεθούμε με ανθρώπους που ψάχνουν, εδώ και τώρα, έναν άλλο τρόπο να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους, εγκαταλείποντας την άνεση και την ανωνυμία του σούπερ μάρκετ; Μπορούμε να δημιουργήσουμε έναν κόμβο που να ενώνει αυτούς τους ανθρώπους με παραγωγούς του Νότου και του Βορρά, που αγωνίζονται συλλογικά να βελτιώσουν τη ζωή τους, να παράξουν προϊόντα με σεβασμό στο περιβάλλον και να τα διακινήσουν στο περιθώριο του επίσημου εμπορικού κυκλώματος;

Τα υπόλοιπα είναι λίγο πολύ γνωστά: ο χώρος είναι ανοικτός καθημερινά, εκτός και αν θέλουμε να συμμετάσχουμε σε κάποια πορεία. Σε αυτόν συνεδριάζει μια φορά την εβδομάδα η ολομέλεια της συλλογικότητας ή οι διάφορες ομάδες εργασίας που προσπαθούν να φέρουν βόλτα ένα σωρό οργανωτικά, πρακτικά και θεωρητικά προβλήματα. Σε αυτόν επίσης διακινούνται, εκτός από τα γνωστά προϊόντα (καφές, ζάχαρη, κακάο), και μερικά καινούργια: κουλουράκια από τον γυναικείο συνεταιρισμό της Φτελιάς, ζυμαρικά από κοινωνικούς συνεταιρισμούς της Ιταλίας, βιοδιασπώμενα απορρυπαντικά.

Μέσα από αυτό τον χώρο, αλλά και 42 άλλες πόλεις και χωριά, διακινήθηκαν το 2007 7.126 κιλά καφέ, 50% δηλαδή περισσότερα απ' ό,τι το 2006. Αυτό μας δίνει τη δυνατότητα να επιστρέψουμε στις ζαπατιστικές κοινότητες 4 χιλιάδες ευρώ και να πληρώσουμε την προκαταβολή για την εισαγωγή ενός κοντέινερ με καφέ, κατευθείαν από τους ζαπατιστικούς συνεταιρισμούς!

Παράλληλα, λειτουργεί στο πατάρι ένα μόνιμο χαριστικό παζάρι, σε μια προσπάθεια έμπρακτης κριτικής στην κατανάλωση, τις εμπορευματικές σχέσεις και τη σπατάλη των φυσικών πόρων.

Τέλος, γίνονται τα πρώτα βήματα για τη δημιουργία ενός δικτύου διακίνησης αγροτικών προϊόντων, στο οποίο παραγωγοί και καταναλωτές θα συνεργάζονται ισότιμα και αδιαμεσολάβητα.

Ελπίζουμε μέσα από αυτές τις πρωτοβουλίες, και διάφορες άλλες που στριφογυρίζουν στο μυαλό μας, να συνεχίσουμε να βρισκόμαστε με ανθρώπους και ομάδες που επιθυμούν να πειραματιστούν στη δημιουργία κοινωνικών σχέσεων που θα βασίζονται στην αλληλεγγύη και το αμοιβαίο συμφέρον.


Δευτέρα 25 Φεβρουαρίου 2008

Τα blogs σας μάραναν τώρα ρε;!


1. Τα blogs είναι διάλογος - ελεύθερος ανεμπόδιστος διάλογος ανάμεσα σε πολίτες.

2. Τα blogs είναι μια πρόσκληση σε διάλογο, σε διαφωνία, και επικοινωνία.

3. Τα blogs δεν κέρδισαν το ενδιαφέρον της κοινωνίας επειδή λένε ψέματα ή συκοφαντούν. Το κέρδισαν επειδή η κοινωνία έχει ανάγκη από μια αυθεντική φωνή.

4. Τα blogs είναι το δικαίωμα του καθενός να εκφέρει την άποψή του. Δεν υπάρχουν “ενημερωτικά” και “μη ενημερωτικά” blogs. Μέσα από το διάλογο όλοι κάτι μαθαίνουμε.

5. Τα blogs δεν τα γράφουν επαγγελματίες - τα γράφουν πολίτες. Μπορεί να αξιοποιούν την όποια επαγγελματική τους εμπειρία, μπορεί και όχι.

6. Ο blogger δεν χρησιμοποιεί εθνικούς πόρους (όπως οι τηλεραδιοσυχνότητες), και συνεπώς δεν μπορεί να μπαίνει σε καλούπια ο τρόπος και το περιεχόμενο της έκφρασής του. O blogger αξιοποιεί το απεριόριστο μέγεθος του παγκόσμιου Δικτυακού ιστού για να εκφράσει και τη δική του άποψη.

7. Η Πολιτεία, τα Media, οι επιχειρήσεις, και όλοι οι θεσμοθετημένοι οργανισμοί της Ελληνικής κοινωνίας, αξίζει να παρακολουθούν τους bloggers και τον διάλογο τους. Ακόμα καλύτερο θα είναι να συμμετέχουν ισότιμα σε αυτόν το διάλογο. Θα μπορέσουν και οι ίδιοι να γίνουν σοφότεροι μαθαίνοντας την άποψη του απλού πολίτη, αντί να προσπαθούν να την περιορίσουν στα δικά τους καλούπια.

8. Το δικαίωμα του blogger να γράφει ελεύθερα την άποψή του είναι ιερό. Αν με αυτά που γράφει καταπατά συγκεκριμένες νομοθετικές διατάξεις, υπάρχουν νόμιμες διαδικασίες για την δίωξή του.

9. Στο βαθμό που δεν παραβιάζει με σαφή τρόπο διατάξεις του νόμου, η ανωνυμία είναι δικαίωμα του blogger."

Έξω οι μπάτσοι και οι χαφιέδες από τα blogs!

Παρασκευή 22 Φεβρουαρίου 2008

Εθνικισμοί με …πλάτες!

Οι τελευταίες εξελίξεις στα Βαλκάνια σε συνδυασμό με την νέα πρόταση για την ονομασία της F.Y.R.O.M που κόμισε στην Αθήνα και στα Σκόπια ο ειδικός μεσολαβητής του Ο.Η.Ε. κ. Μάθιου Νίμιτς δημιουργούν ένα πολύ ενδιαφέρον πολιτικό πλαίσιο.

Κατ’ αρχάς η ανεξαρτητοποίηση του Κοσσυφοπεδίου φανερώνει για όσους δεν το έχουν καταλάβει ακόμα, την διάθεση των Αμερικανών και πολλών Ευρωπαίων εταίρων μας, να δοκιμάσουν την ένταση και το μένος που μπορεί να κρύβουν οι άνεμοι που έχει φυλάξει μέσα στον ασκό του ο Άιολος. Αν η επιχειρούμενη αλλαγή των συνόρων νομιμοποιηθεί από διεθνείς οργανισμούς, τότε το μέλλον στην ευρύτερη περιοχή της Βαλκανικής θα γίνει ένα εύχρηστο και διασκεδαστικό παιχνιδάκι στα χέρια των όποιων ιμπεριαλιστών, με απρόβλεπτες, προς το παρόν, επιπτώσεις στην ζωή και στη συνεργασία των βαλκανικών λαών. Η συνεργασία έρχεται μέσα από την συνύπαρξη και τη συνεννόηση και όχι μέσα από τον κατακερματισμό και την περιχάραξη.

Το Κοσσυφοπέδιο και η F.Y.R.O.M., οι πιο φτωχές από τις πρώην Γιουγκοσλαβικές δημοκρατίες, ωθούνται στην «εθνική» τους ολοκλήρωση μέσα σε λιγότερο από είκοσι χρόνια, με πρωτοφανή εθνικιστικά εφευρήματα. Το Κόσσοβο ανεξαρτητοποιείται μέσα σε πανηγυρική ατμόσφαιρα, μετά από είκοσι χρόνια συγκρούσεων που από τα μέσα της δεκαετίας του ’90 καθορίζονται σε μεγάλο βαθμό από τους αμερικανούς, ενώ τα Σκόπια αβαντάρονται για να αποτελέσουν ένα νέο έθνος στην περιοχή, με νέα γλώσσα, νέα σημαία, όλα αρχαίας προέλευσης, με όλα τα εφόδια να αποτελέσουν στο μέλλον τον πολιορκητικό κριό για την εφαρμογή νέων «ειρηνευτικών σχεδίων» στην ευρύτερη περιοχή.

Σε ότι αφορά το θέμα της ονομασίας του γειτονικού κράτους είναι προφανές ότι στα δεκαπέντε χρόνια που υπάρχει στην επικαιρότητα η μόνη πλευρά που παραμένει αμετακίνητη στις θέσεις της είναι αυτή των γειτόνων. Μέχρις ενός σημείου είναι λογικό αυτό, αφού η σλαβική πλειοψηφία προσπαθεί μέσω του ονόματος να εξασφαλίσει στον μέγιστο βαθμό μια εθνική ταυτότητα που θα αποτελέσει συνεκτικό δεσμό μεταξύ των δύο κύριων εθνοτήτων της χώρας, της σλαβικής και της αλβανικής.

Από την άλλη καμιά υπεύθυνη πολιτική ηγεσία όμως, σε όποιο κράτος της γης, δεν θα κοιτούσε πρώτα τις «ευαισθησίες» του λαού μιας γειτονικής χώρας και όχι του δικού της. Αν ο «αυτοπροσδιορισμός» υπάρχει στα Σκόπια, υπάρχει και στην Βόρεια Ελλάδα. Μπορεί εκεί να εμφανίζεται ως εθνικός προσδιορισμός και στην χώρα μας ως γεωγραφικός ή ιστορικός, αλλά η ουσία είναι ότι η συνταγματική ονομασία της γειτονικής χώρας κατοχυρώνει την εθνική διάσταση μια γεωγραφικής – ιστορικής ονομασίας, με όλα όσα αυτό μπορεί να συνεπάγεται.

Οι προτάσεις Νίμιτς δεν μπορούν σε καμιά περίπτωση να γίνουν αποδεκτές, ούτε καν ως βάση διαπραγμάτευσης, η οποία όσο περνούν τα χρόνια θυμίζει όλο και πιο πολύ το στημένο σε βάρος της Σερβίας παιχνίδι στο Ραμπουγέ της Γαλλίας, λίγες εβδομάδες πριν βομβαρδιστεί το Βελιγράδι. Όλα προαποφασισμένα και διάλογος για τα προσχήματα.

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον η χώρα μας οφείλει να αποτρέψει την ανάπτυξη ενός νέου εθνικισμού στην περιοχή, ειδικά σε μια περίοδο που επιχειρείται αλλαγή των συνόρων.

Παρασκευή 15 Φεβρουαρίου 2008

Russian Dance - Tom Waits

Μέχρι να ξαναρχίσω να σώζω τα κείμενα που γράφω και να ανασαίνω πιο χαλαρά, θα συνεχίσω με μερικά από τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια. Το δυστύχημα είναι ότι αρκετά δεν έχουν εικόνες, αλλά τι χρειάζονται στην μουσική αυτές οι φάλτσες γάτες των νυσταγμένων κεραμιδιών;

Καλό Σαββατοκύριακο!:)

Σάββατο 2 Φεβρουαρίου 2008

The Kinks - Sunny Afternoon

Μέσα σε τόσες έγνοιες αυτό το τραγούδι είναι μια ανάσα. Στέκομαι, εισπνέω και συνεχίζω...

Μπάμπης Αργυρίου - When it's over... [ΘΕΜΑ]

Μπάμπης Αργυρίου - When it's over... [ΘΕΜΑ] : Ο Μπάμπης δεν μένει πια εδώ.