Θυμάμαι ένα σύννεφο...

Θυμάμαι ένα σύννεφο χωρίς φόδρα και τσέπες...
Αλλά δεν μπορώ να θυμηθώ που το έχω αφήσει!
Που θα μου πάει όμως;...

Το πέρασμα της δύσης...

Πάει καιρός που έχω αφήσει το blog στην τύχη του. Το συνειδητοποιώ κοιτώντας το προηγούμενο από το σημερινό ποστ, που έχει εφιάλτες του περασμένου και ευχές του νέου χρόνου.
Εδώ και δώδεκα μήνες οι μέρες κυλάνε σα φουσκωμένα ρέματα και δεν αφήνουν τίποτα στο πέρασμα τους. Μονάχα κάτι νύχτες οι χείμαρροι ησυχάζουν και περνάω για να γυρίσω πίσω εκεί που βρίσκονται αυτά που αγαπάω...
Συνήθως μου τραγουδάει ο Eddie Vedder, με μεθάνε τα χαμόγελα συναντήσεων που πέρασαν και άφησαν ένα σποράκι που θα φυτρώσει σε λίγο, όταν ο άνεμος θα στίβει τα νέφη πάνω από τους πόρους της γης κι ο ήλιος θα στέκεται όπως εκείνο το απόγευμα στο περασμα της δύσης...
Γεια μας!...

Μια καλή χρονιά, σαν παιδί, σα γροθιά!

Στο τέλος του 2008 δεν υπάρχει χώρος για άλλα φέρετρα. Το Ισραήλ έχει φροντίσει να είναι γεμάτοι οι νεκροθάλαμοι στα νοσοκομεία της Γάζας, να μην υπάρχει φαρμακευτικό υλικό για τους τραυματίες, να εμβολίζονται τα πλοία που δεν υπακούν τις εντολές για αποκλεισμό των ανθρώπων στη Γάζα.

Ο Δεκέμβριος εκπνέει ξεψυχισμένος, έχοντας παρασύρει στο διάβα του όλες τις ελπίδες, ότι η Ελλάδα θα μπει στο νέο έτος, χωρίς αναταράξεις . Η εξέγερση των νέων και η θεσμική υπόσταση των φασιστοειδών κάθε είδους, από το κοινοβούλιο μέχρι και τον τελευταίο θεσμό είναι δυο σοβαρές υποθέσεις για το κοινωνικό γίγνεσθαι. Τον χρόνο που έρχεται “κάποιοι” θα επιχειρήσουν να δικάσουν με τον περιβόητο “τρομονόμο” δεκαπεντάχρονους μαθητές, που συνελήφθησαν στα επεισόδια του Δεκεμβρίου. “Κάποιοι” που ουσιαστικά αθώωσαν τους “ήρωες” της ζαρντινιέρας και δεν θα είχαν κανένα πρόβλημα να κάνουν το ίδιο και με το δολοφόνο του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.

Υπ' αριθμόν ένα αίτημα για το νέο χρόνο να απομακρυνθούν άμεσα τα φασιστοειδή από την αστυνομία. Μία ώρα μετά την έλευση του 2009, θα συγκεντρωθούν άνθρωποι μπροστά στο κοινοβούλιο στην Αθήνα, με μοναδικό αίτημα αυτό. Η αυθαιρεσία μέχρι εδώ!

Προπαραμονή Χριστουγέννων, καθώς γύριζε βράδυ από τη δουλειά στο σπίτι της, η Κωνσταντίνα δέχτηκε την επίθεση αγνώστων, που την περιέλουσαν με βιτριόλι. Έχει χάσει ήδη την όραση από το ένα της μάτι, νοσηλεύεται σε σοβαρή κατάσταση στον “Ευαγγελισμό”, τα σημάδια από τα εγκαύματα θα την σημαδεύουν για πάντα. Οι καθαρίστριες θα μάθουν να υπογράφουν υπάκουα το 2009 και να μη διεκδικούν τα στοιχειώδη. Με κύρια ευθύνη αυτών που δήθεν ανέλαβαν να “νοικοκυρέψουν” το δημόσιο τομέα. Κανείς δεν ξέρει ποιοι ήταν οι δράστες μέχρι σήμερα. Όλοι υποψιάζονται όμως. Μέχρι να δώσει αποτελέσματα η έρευνα της αστυνομίας, η αλληλεγγύη προς την Κωνσταντίνα Κούνεβα - o αριθμός λογαριασμού είναι: 5012-019021-277 Τράπεζα Πειραιώς DECHEVA ELENA KUNEVA KOSTADINKA NIKOLOVA - πρέπει να είναι ολόπλευρη. Δεν πρέπει να υπάρξει άλλη Κωνσταντίνα, δεν θα γίνει αυτή η χώρα, Μεξικό ή Κολομβία.

Στη Δράμα, το 2008,“έτος” της αυθαιρεσίας, τελειώνει. Η ώρα για μια συνολική συζήτηση γύρω από την Ονειρούπολη, έφτασε. Η ώρα να αναλάβει ο Δασάρχης Δράμας κ. Τσίγγης Ανδρέας τις ευθύνες του για την αποκατάσταση του Δημοτικού Κήπου, το συντομότερο.

Αποχαιρετούμε μαζί με τους “υποστηρικτές” του κ. Μίχαλου, τα “κουτάβια” του Δημάρχου Δράμας και ασπαζόμαστε έναν προς έναν όλους όσοι με την καρδιά τους και όχι με την τσέπη, συνεισέφεραν στη γιορτή της Ονειρούπολης. Την φίλη μου την Γεωργία που διασκεδάζει παιδιά στην Ονειρούπολη, τον Αλέξη και τον Πάτρικ που τσατίσανε τον Γρηγόρη – τον έναν από τους 3 - , την Μαρία που μου λέει κάθε μέρα Χρόνια Πολλά, την Κατρίν που ακούγεται μονοφωνικά και διά ζώσης, τον Φώτη, τη Ντίνα, τον Ζήση, όσους και όσες μιλήσαμε, μαλώσαμε και εξακολουθούμε να μιλάμε για όλα όσα μας χωρίζουν, από την δημιουργία μιας καλύτερης πόλης...

Μια καλή χρονιά για όλους και όλες.

La Rage - Keny Arkana - French Rap (English subtitles)

Για κάθε σπασμένο βλέμμα πάνω στα κρύσταλλα της υποκρισίας...

Σώστε τον Κήπο από την Πονειρούπολη - Party!

Ελάτε!
Ο Δημοτικός Κήπος θα μείνει Κήπος και η Αγία Βαρβάρα θα παραμείνει Βαρβάρα!

ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ

Έχω δει και τα δυο πρόσωπα. Του Αλέξανδρου και του μπάτσου. Δεν δημοσιεύω κανένα... Τα πρόσωπα δεν έχουν σημασία, αλλά οι πράξεις... Για τον μπάτσο μιλάει ο τίτλος μου... Για τον Αλέξανδρο ελπίζω να είναι ο τελευταίος που θα θυμόμαστε με θλίψη...Παιδί ακόμα, στα 15 του νεκρός από σφαίρα μπάτσου...

Υ.Γ.: Αδελφέ μου ξανασκέψου το...

Πονειρούπολη Δράμας 2008

Δεν έχω να κάνω σχόλια...

You 're everywhere...

...where am i?

...Σαν τα μάτια σου!

Μία από τις επτά λίμνες του Σμόλιαν. Πανέμορφη...

Μεσ' του Κήπου τη δροσούλα

Ένα χρόνο μετά την έκπληξη για την απόπειρα τσιμεντοποίησης του Δημοτικού Κήπου πολλά πράγματα είναι διαφορετικά στην μικρή μας πόλη. Η πλατεία Ελευθερίας είναι κατ’ αρχάς, ελεύθερη από τις πιο πρόσφατες μόνιμες κατασκευές. Για πρώτη φορά φέτος, από την έναρξη των εκδηλώσεων της Ονειρούπολης, δεν θα αποτελέσει το θέατρο των κυρίως εκδηλώσεων, αλλά θα μετατραπεί, σε ένα «δάνειο» από την καβαλιώτικη χριστουγεννιάτικη εμπειρία των τελευταίων χρόνων, σε παγοδρόμιο.

Το χωριό του Άη- Θω... Άη Βασίλη να με συμπαθάτε! θα μεταφερθεί εξ ολοκλήρου στο Δημοτικό Κήπο. Βέβαια φέτος καμία εργασία που αφορά τσιμεντοστρώσεις και διώροφες κατασκευές δεν λαμβάνει χώρα. Οι περισσότερες παρεμβάσεις είναι συγκρατημένες, αν και είναι αμφίβολο σε τι κατάσταση θα βρίσκεται ο δημοτικός κήπος της Δράμας στις αρχές του 2009.

Αυτό που είναι σαφές, είναι ότι η μιζεροκτόνα σημερινή δημοτική αρχή, δεν θέλει τον Κήπο, ως Κήπο, αλλά ως πολυχώρο θεαμάτων και εκδηλώσεων. Είναι μια πολιτική επιλογή η οποία καταδεικνύει και το φιλοπεριβαλλοντικό προφίλ του Δημάρχου Δράμας και των υποστηρικτών του.

Από πέρσι μέχρι φέτος η δημοτική αρχή έκανε μια εργώδη προσπάθεια για να διατηρήσει στο Δημοτικό Κήπο μόνο τα αυθαίρετα σπιτάκια, άντε και να προσθέσει καμιά θέση παρκινγκ. Παρά το γεγονός ότι η αυθαιρεσία έγινε προκλητικά προσωρινό καθεστώς, κανείς δεν έχει σκοπό να διαταράξει την λειτουργία της Ονειρούπολης.

Είναι σημαντικό όμως να θυμίσουμε σήμερα – ένα μήνα πριν από την έναρξη της Ονειρούπολης 2008 – τι έγινε τον τελευταίο χρόνο:

Κατ’ αρχάς η περσινή Ονειρούπολη κόστισε σχεδόν 500.000 χιλιάδες ευρώ, ενώ σε όλες τις ευκαιρίες ο Δήμαρχος Δράμας τόνισε ότι στοίχισε 200.000 ευρώ. Φέτος ο προϋπολογισμός της ξεκινά από τα 400.000 ευρώ και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει που θα φτάσει!

Μόνη «σταθερά» της διοργάνωσης η άφιξη του Γρηγόρη...

Αν όμως ο Δήμος στήνει δημοτικές επιχειρήσεις για να διοργανώσουν την Ονειρούπολη και δίνει μέσα σε δύο χρόνια 1 εκατομμύριο ευρώ για αυτήν, γιατί δεν τολμά να μπει έστω στο διάλογο για μια εκδήλωση πιο πλούσια σε περιεχόμενο και με μόνιμες εγκαταστάσεις σε κάποιον σήμερα ελεύθερο – μη διαμορφωμένο χώρο της πόλης; Παρά επιμένει στείρα στην αύξηση της «επισκεψιμότητας» του Δημοτικού Κήπου;

Το μεγαλύτερο ζήτημα στην Ονειρούπολη είναι η διαφάνεια στην διαχείριση των οικονομικών της, όπως και στη λήψη των αποφάσεων για το παρόν και το μέλλον της.

Το δημοτικό συμβούλιο δεν ενημερώνεται παρά επιγραμματικά ή κατόπιν εορτής για τα μελλούμενα. Κι αυτό μόνο ωφέλιμο δεν είναι για την πόλη...

Ιδιοτελείς και ανίκανοι, απαξιώνουν χρόνο με το χρόνο το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας

Ξεκίνησε σήμερα με περισσότερα προβλήματα από ποτέ το 31ο Φεστιβάλ Ελληνικών / 14ο Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας. Είναι η δεύτερη χρονιά φέτος, μετά την πώληση του κινηματογράφου Αστέρια τον Γενάρη του 2007, που το διεθνές κατά τα άλλα Φεστιβαλ, θα λάβει χώρα σε δύο αίθουσες περίπου τριακοσίων θεατών εκάστη. Η μία είναι ο ανακαινισμένος κινηματογράφος "Ολύμπια" και η άλλη είναι η αίθουσα συναυλιών του Δημοτικού Ωδείου της Δράμας.
Είναι εγκληματική η αμέλεια που έχουν επιδείξει οι διοικούντες το Δήμο Δράμας, βασικός μέτοχος του Φεστιβάλ, καθώς το Φεστιβάλ έχει κλείσει τα τριάντα του χρόνια από πέρσι και οι υποδομές του είναι σε χειρότερο σημείο από ότι όταν πρωτοξεκίνησε με το μεράκι των ανθρώπων της Κινηματογραφικής Λέσχης Δράμας - που σήμερα δεν υπάρχει - και πενιχρά μέσα για να καθιερωθεί στη συνείδηση των μικρομηκάδων, ως θεσμός.
Κι αν ακόμα θεωρηθεί ότι η τύχη του Κινηματογράφου Αστέρια - βασική αίθουσα τα πρώτα 29 χρόνια του θεσμού - ήταν στα χέρια του ιδιοκτήτη του κτιρίου όπου στεγάζονταν, τι μπορεί να υποθέσει κανείς για την ιδιοτέλεια και την πελατειακή εκμετάλλευση του Φεστιβαλ από την σημερινή δημοτική αρχή της Δράμας.
Από τον πρώην Δήμαρχο, νυν υπουργό Μακεδονίας - Θράκης κ. Μαργαρίτη Τζίμα, μέχρι τον διαδοχο του τον ανεκδιήγητο κ. Θωμά Μαργαρίτη, το Φεστιβάλ αποτελούσε ένα καλό πολιτισμικό άλλοθι παρά μια ευκαιρία για την ανάδειξη ενός αποκεντρωμένου θεσμού σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. Ήταν το πρώτο πεδίο άσκησης της πολιτικής του μαζικών διορισμών από το παράθυρο και χωρίς κανέναν έλεγχο. Ακολούθησε η Δ.Ε.Υ.Α.Δ. - η "οικογενειοκρατική" δημοτική επιχείρηση και μετά η ΔΕΚΠΟΤΑ και η νέα αμαρτωλή και χρεωμένη ΔΕΝΑΔ μαζί με τον Μουσικό Οργανισμό.
Το θέμα των οικονομικών του Δήμου Δράμας δεν αφορά βέβαια άλλους από τους δραμινούς και τις δραμινές, όπως αυτούς αφορά και το όργιο των προσλήψεων συζύγων, νυφών και κουμπάρων ή θείων σε δημοτικές επιχειρήσεις.
Το Φεστιβάλ, ως βήμα καλλιτεχνικής έκφρασης, αφορά πολύ περισσότερους.
Εκεί λοιπόν είχαμε φέτος, σφαγή στην προκριματική επιτροπή με αποτέλεσμα να προκρίνονται μόνο 19 από τις 32 ταινίες που κατατέθηκαν. Παράλληλα το πρόγραμμα του Φεστιβάλ μειώθηκε κατά μία ημέρα. Εύλογα αναρωτιέται κάποιος αν η μείωση του αριθμού των ταινιών σχετίζεται με τη στενότητα των χώρων προβολών.
Έτσι φτάνουμε στην πονεμένη ιστορία της Καπναποθήκης της οδού Περδίκα, η οποία αγοράστηκε από το Δήμο Δράμας, επί Τζίμα το 2000, για να ανακαινιστεί και να στεγάσει ως πολυχώρος τέχνης το Φεστιβάλ Τανιών Μικρού Μήκους. Ωραία λόγια!
Από τότε μέχρι σήμερα η μοναδική εργασία στο κτίριο είναι η τοποθέτηση πινακίδας που αναφέρει τον ιδιοκτήτη και το ποσό αγοράς του κτιρίου, δηλαδή 110 εκατομμύρια δραχμές.
Χθες ο πρόεδρος της οργανωτικής επιτροπής του Φεστιβάλ και Δήμαρχος Δράμας κ. Θωμάς Μαργαρίτης παραδέχτηκε ότι ο Δήμος δεν μπορεί να σηκώσει το κόστος ανακατασκευής του κτιρίου που υπολογίζεται σε 18 εκατομμύρια ευρώ!
Αυτό κατ' αρχάς σημαίνει ότι το Φεστιβάλ εισέρχεται επισήμως στο τούνελ της αβεβαιότητας για τον ακριβή χρόνο απόκτηση μόνιμης και αξιοπρεπούς στέγης και πολύ περισσότερο σήμερα από ποτέ απειλείται να απαξιωθεί ουσιαστικά λόγω ανεπάρκειας στις υποδομές του!
Το πιο πιθανό σενάριο, μέχρι να προκύψει κάποιο νέο σχέδιο, αν προκύψει κι αυτό, είναι να ανακαινιστεί η Καπναποθήκη με σύμπραξη Δημόσιου και ιδιωτικού τομέα! Όπως θα κατασκευαστεί το Κολυμβητήριο της Δράμας.
Αλλά ακόμα και οι ιδιώτες δεν φαίνεται να συγκινούνται από τις ...προοπτικές του Φεστιβάλ.
Από το 2000 που αγοράστηκε το κτίριο η Ελλάδα έχει δεχτεί δισεκατομμύρια ευρώ από κοινοτικά πλαίσια στήριξης, αλλά η Καπναποθήκη δεν μπόρεσε από πουθενά να βρει χρηματοδότηση. Κι όχι μόνο αυτό αλλά ποτέ δεν εκπονήθηκε ένα εναλλακτικό σενάριο για τη δημιουργία υποδομής για το Φεστιβάλ, αν κάτι στράβωνε με την Καπναποθήκη.
Το Φεστιβάλ έγινε ένας γραφειοκρατικός μηχανισμός, που χρεώνεται ολοένα και περισσότερο χρόνο με το χρόνο τη δημοτική επιχείρηση. Μη αναφερθούμε τώρα στα χρέη του Δήμου μας, δεν είναι ώρα...
Τι μας μένει πια; Οι ταινίες. Όσες μπορέσουμε να παρακολουθήσουμε σαν άνθρωποι, σε κάποια από τις δύο αίθουσες.
Καλό Φεστιβάλ λοιπόν...και ρίξτε κάνα φάσκελο αν τους πετύχετε!