Ας μιλήσουμε για πίτσες!...

Επειδή καταλαβαίνω ότι είναι λίγο "κουραστικό" να αναφέρομαι συνέχεια σε ποδήλατα σήμερα θα αναφερθούμε σε πίτσες. Αν και οι αναφορές μου στα Strike – Bike δεν αφορούσαν αυτό κάθε αυτό το ποδήλατο, αλλά το πώς οι εργαζόμενοι από απολυμένοι ξανακερδίζουν την δουλειά τους και κρατάνε το εργοστάσιο τους ανοικτό. Παρόλα αυτά στο Σαν Φρανσίσκο των Η.Π.Α., καμιά σαρανταριά «αμερικανάκια» αντί να δουλεύουν για εξακόσια ευρώ αδιαμαρτύρητα και να ξημεροβραδιάζονται στα προποτζήδικα μπας και τους κάτσει καμιά καλή τριάδα για να συμπληρώσουν το εισόδημα τους, έχουν δημιουργήσει έναν φούρνο και μια πιτσαρία, την οποία διαχειρίζονται αμεσοδημοκρατικά οι ίδιοι και οι ίδιες.

Ονομάζεται Cheese Board Collective και είναι η παλιότερη υπό εργατικό έλεγχο επιχείρηση στο Σαν Φρανσίσκο, από το 1967. Αποτελείται από δύο τμήματα, ένα φούρνο (ή κάτι τέτοιο, πουλάνε χειροποίητα και μη τυριά, γλυκά, ψωμάκια κλπ.) και μια πιτσαρία. Έχει πάνω από 40 εργαζόμενους, που αποφασίζουν με συναίνεση για τα πάντα, εναλλάσσονται σε όλες τις δουλειές, παίρνουν όλοι/ες τον ίδιο μισθό (το απίστευτο 25$ δολάρια ή 18 ευρώ την ώρα!), δωρίζουν ποσοστό των κερδών τους σε κοινωνικές δραστηριότητες, κλείνουν την Πρωτομαγιά ή στα μεγάλα αντιπολεμικά συλλαλητήρια. Η επιτυχία του Cheese Board είναι τόσο μεγάλη, που γύρω του έχουν ανοίξει πολλές άλλες επιχειρήσεις, και η περιοχή έχει ονομαστεί "Gourmet Gheto"! Το 1997 αποφάσισαν να διαδώσουν την πρακτική τους και τη φιλοσοφία τους, προσφέροντας χρηματοδότηση, εκπαίδευση και συνταγές σε άλλους εργαζόμενους ώστε να ξεκινήσουν δικές τους αυτοδιαχειριζόμενες επιχειρήσεις. Έτσι έχουν δημιουργηθεί άλλοι τρεις φούρνοι στην ευρύτερη περιοχή του Σαν Φρανσίσκο, με το κοινό όνομα Arizmendi…

Τελικά ας αναρωτηθούμε ποιοι είναι τα αμερικανάκια;…

(Πρόσθετες πληροφορίες και στο http://www.nobawc.org/conference )

Hasta siempre comandante!...

Εσύ είσαι ζωντανός όπως πάντα, στην καρδιά μας κι ας μην σε ζήσαμε όσο ζούσες. Σε γνωρίσαμε όμως. Και τι ζωή έζησες ε κομαντάντε;…

Ταινία και παραμύθι, όνειρο και ανάγκη, λευτεριά κι αγώνας για όλους. Προσπαθούν να μας πείσουν, αυτοί που πάντα σε φοβόντουσαν και οι δύστυχοι για πάντα θα σε φοβούνται, ότι είσαι πλέον μια εικόνα πλήρως ενταγμένη στο μάρκετινγκ, ένα από τα χιλιάδες πλαστικά είδωλα της εποχής, ίσως λίγο πιο διαχρονικό αλλά το ίδιο ακίνδυνο για το εξίσου διαχρονικό σύστημα - χρηματoοικονομικών – αξιών.

Δεν έχουν καταλάβει ότι μια εικόνα μπορεί να είναι ερέθισμα, ένα τραγούδι μπορεί να φτιάξει καινούργιους ανθρώπους αποφασισμένους για να παλέψουν, μια ταινία μπορεί να δείξει χιλιάδες δρόμους για να περπατήσουμε. Και περπατάμε…

Ο δολοφόνος σου δεν έχασε το φως του επειδή τον χειρούργησαν χωρίς αμοιβή Κουβανοί γιατροί, που στο σχολείο τους κάθε πρωί αντί προσευχής έλεγαν «θέλω να γίνω σαν τον Τσε». Στην Βολιβία, εκεί που σε δολοφονήσαν ενώ ήσουν κρατούμενος, σήμερα είναι πρόεδρος κάποιος ιθαγενής που προσπαθεί να αλλάξει την μοίρα του λαού του. Στο Μεξικό, οι Ζαπατίστας οργανώνουν την δική τους κοινωνία, σε όλη την λατινική Αμερική δεκάδες οργανώσεις αντιστέκονται και προχωρούν μπροστά, στην Ευρώπη οι εργάτες τολμούν να πάρουν τις τύχες στα χέρια τους...

Το δικό σου παράδειγμα, ο αγώνας σου για ένα νέο άνθρωπο και μια άλλη κοινωνία έχει σήμερα την μεγαλύτερη επιρροή από ποτέ. Να ‘σαι σίγουρος!...

Η χαρά του "καταπιεσμένου δεξιού"...

Όλη η «καλή» δεξιά έσπευσε να ταυτίσει τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. με έκνομες ενέργειες μετά από την σύλληψη του ενήλικα γιου ενός στελέχους του ΣΥΝ για συμμετοχή σε ληστεία τράπεζας στην Αθήνα, την περασμένη εβδομάδα. Από τις ελληνικές φασιστικές ιστοσελίδες που κατήγγειλαν κρατική προστασία στην Αριστερά(!), μέχρι τα παράπονα των «τηλεπατέρων» του Έθνους για άνιση μεταχείριση και τα μεθοδευμένα δημοσιεύματα για ταύτιση της στάσης της Αριστεράς υπέρ των ατομικών δικαιωμάτων, ως προκάλυμμα σε παράνομες ενέργειες. Ο Πολύδωρας δεν είναι υπουργός, αλλά θα χαμογέλασε βλέποντας τα αντανακλαστικά των «καταπιεσμένων».

Από τη μια κατήγγειλαν την μη δημοσιοποίηση του ονόματος του συλληφθέντα, ως απροκάλυπτη προστασία του ηγετικού στελέχους από την κυβέρνηση. Από την άλλη τόνιζαν ότι ο Συνασπισμός μπορεί τώρα να χαίρεται του ταραξίες του, ταυτίζοντας εμμέσως πλην σαφώς το κόμμα με όλες τις επιθέσεις που έχουν συμβεί τα τελευταία χρόνια από τον λεγόμενο αντιεξουσιαστικό χώρο.

Η υπεράσπιση των ατομικών δικαιωμάτων οποιουδήποτε κρατούμενου, είναι θέμα αρχής και όχι συνάρτηση του βαθμού συγγένειας, ιδεολογικής, ή εξ αίματος με οποιονδήποτε πολιτικό χώρο. Τα δικαιώματα αφορούν όλους τους πολίτες, ημεδαπούς ή όχι, αριστερούς κεντρώους και δεξιούς και η πάλη για την διατήρηση τους είναι αναγκαία προϋπόθεση για την δημιουργία μιας καλύτερης κοινωνίας.

Silence - P.J. Harvey

Λίγες ημέρες πριν από τα γενέθλια της, ένα από τα διαμαντάκια του καινούργιου της δίσκου "White Chalk". Δεν μπορώ να περιγράψω πως αισθάνομαι κάθε φορά που την ακούω (και την βλέπω)!...

Καλό Σαββατόβραδο!:)

Ένας άλλος κόσμος είναι δυνατός!...

Μέσα σε δώδεκα ημέρες συμπληρώθηκαν χίλιες οχτακόσιες προπληρωμένες παραγγελίες για ποδήλατα αξίας 275,00 ευρώ το καθένα, τα οποία θα αρχίσουν να παράγονται στο εργοστάσιο της εταιρία Bike Systems στο Νόρντχάουζεν της Γερμανίας, στα τέλη Οκτωβρίου. Ο αριθμός αυτός είχε τεθεί ως στόχος από την συνέλευση των 135 εργαζομένων για να ξεκινήσουν την διαδικασία παραγωγής στο κλειστό από τον Ιούλιο εργοστάσιο, υπό καθεστώς αυτοδιαχείρισης. Η αλήθεια είναι ότι ακόμα και οι ίδιοι οι εργάτες δεν πολυπίστευαν ότι θα επιτυγχάνονταν ο στόχος τους. Κι όμως χθες η ιστοσελίδα που στήθηκε γι’ αυτό τον σκοπό, έγραφε: «Σας ευχαριστούμε! Δεχτήκαμε 1.800 παραγγελίες. Θα σας ενημερώσουμε σύντομα για λεπτομέρειες». Στο ξεκίνημα της περιπέτειας τους, οι εργαζόμενοι ζήτησαν πληρωμένες παραγγελίες και εγγυήθηκαν μέσω της αναρχοσυνδικαλιστικής ένωσης FAU, την επιστροφή των χρημάτων σε όλους και όλες, σε περίπτωση που δεν συμπληρώνονταν ο επιθυμητός αριθμός. Περισσότερα από 500 ποδήλατα παραγγέλθηκαν από χώρες εκτός Γερμανίας, σχεδόν όλες τις ευρωπαϊκές και από χώρες όπως η Αυστραλία, το Ισραήλ και η Νότια Αφρική! Το εργοστάσιο που η ιδιοκτήτρια του εταιρία η οποία «επένδυσε» πριν από δύο χρόνια σε αυτό ήθελε να το κλείσει για να μειωθεί ο ανταγωνισμός στον κλάδο, θα λειτουργήσει και πάλι στα τέλη του Οκτώβρη! Πολλοί θα ισχυριστούν ότι πρόκειται για ένα «θαύμα» που δεν μπορεί να κρατήσει μέσα σε ένα περιβάλλον ανταγωνισμού. Θεμιτή ένσταση η οποία όμως παραβλέπει έναν πολύ σημαντικό παράγοντα στην υπόθεση αυτή. Την συνειδητοποίηση του εργαζόμενου για την δύναμη του, αλλά και την πληροφόρηση του πολίτη για το τι μπορεί να συμβεί, έξω από τα ασφυκτικά πλαίσια της ανταγωνιστικότητας. Είναι χαρακτηριστικό ότι την πρώτη μέρα της καμπάνιας για το Strike – Bike στις 20 Σεπτεμβρίου, υπήρξαν δημοσιεύματα μόνο στον τοπικό τύπο και σε κάποια indymedia σε όλο τον κόσμο. Προχθές, μια ημέρα μετά την επιτυχημένη έκβαση της καμπάνιας και δώδεκα ημέρες από την έναρξης της, υπήρξαν αναφορές σε δεκάδες έντυπα στην Γερμανία, αλλά και σε ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς εθνικής εμβέλειας! Έχει ενδιαφέρον από εδώ και στο εξής αν οι εργάτες του Νόρτνχάουζεν θα καταφέρουν να λειτουργήσουν την επιχείρηση τους με αυτοδιαχείρηση και θα συνεχίσουν έτσι ή αν θα παραχωρήσουν την διεύθυνση της σε επενδυτή που θα δει ότι το εργοστάσιο είναι βιώσιμο και θα το αναπτύξει. Υπάρχουν άλλωστε και νομικά ζητήματα στην μέση. Οι «ποδηλατάδες» του Νόρντχάουζεν όμως, έδειξαν ότι όποιος παλεύει για την δουλειά του και όχι για την αποζημίωση μπορεί να την κρατήσει! Παραδείγματα σαν αυτό του Νορντχάουζεν, ως προς το κλείσιμο εργοστασίων, είχαμε και στην χώρα μας, χωρίς να υπάρξουν αντίστοιχες κινητοποιήσεις των εργαζομένων. Πρόσφατα οι εργαζόμενοι της Αθηναϊκής Χαρτοποιείας δικαιώθηκαν από τον Αρειο Πάγο στο ζήτημα του χαρακτηρισμού ως παράνομων των απολύσεων τους το 2002. Το εργοστάσιο είναι κλειστό από τότε. Είναι δύσκολο να λειτουργήσει ξανά το εργοστάσιο της Σόφτεξ στην Δράμα; Αν υπάρχει μια πιθανότητα γι’ αυτό, θα την εξαντλήσουν τυχόν επενδυτές ή οι «απολυμένοι» της Σόφτεξ; Κι αν η Σόφτεξ είναι ο «Σκαλιστήρης» του νέου αιώνα για το νομό μας, ένα αναπτυξιακό ερείπιο ή ακριβέστερα ο Παρθενώνας της αποβιομηχάνισης, ας έχουμε πάντα στο μυαλό μας τα παραδείγματα που υπάρχουν κι ας τα ενισχύουμε!...

Επάνω στην φώτο οι "ποδηλατάδες" σε εκδήλωση διαμαρτυρίας στις 6 Σεπτεμβρίου στην Φραγκφούρτη έξω από τα γραφεία της πολυεθνικής Lone Star που αποφάσισε το κλείσιμο του εργοστασίου (φώτο από Die Welt). Κάτω ο υπεύθυνος πωλήσεων της αυτοδιαχειριζόμενης προσπάθειας με τις παραγγελίες για τα Strike Bike στην αγκαλιά του! Μέσα σε αυτές τουλάχιστον 10 από την χώρα μας...

Free Burma!

Ρίχνοντας μια ματιά σήμερα σε ειδησεογραφικές ιστοσελίδες με διεθνή νέα, διαπίστωσα ότι τα τηλεγραφήματα από την Μιανμάρ – Μπούρμα είναι λιγότερα από τις προηγούμενες ημέρες. Η καταστολή του κινήματος της αντιπολίτευσης σε συνδυασμό με την αποχώρηση του απεσταλμένου του Ο.Η.Ε. στην χώρα, έχουν αφήσει ελεύθερο το πεδίο στην Χούντα να εξοντώσει τους πρωτεργάτες των κινητοποιήσεων των προηγούμενων εβδομάδων. Η Μπούρμα έχει χούντα εδώ και πέντε δεκαετίες. Το καθεστώς έχει την στήριξη της Κίνας και την σιωπηλή αποδοχή πολλών άλλων κρατών.

Με την ολοένα διευρυνόμενη καταστολή σε εξέλιξη οι πιέσεις όλων στρέφονται πια προς την Κίνα η οποία πουλάει γκλάμουρ εν’ όψει και των Ολυμπιακών Αγώνων του 2008. Στην ιστοσελίδα www.avaaz.org έχουν ήδη συγκεντρωθεί 580.000 υπογραφές που καλούν τον Κινέζο πρόεδρο Ζιντάο και το Συμβούλιο Ασφαλείας του Ο.Η.Ε. να σταματήσουν την αιματοχυσία. Από εκεί συντονίζονται και μια σειρά από διαδηλώσεις για την Μπούρμα σε ολόκληρο τον κόσμο. Το Σάββατο 6 Οκτωβρίου είναι η Παγκόσμια ημέρα Δράσης για την Μπούρμα, ενώ σήμερα χιλιάδες blogs δημοσίευσαν εικόνες και κείμενα για την χώρα της Ασίας (www.free-burma.org)

Αφορμή για την εξέγερση, που είχε ως προωτοστάτες του βουδιστές μοναχούς της χώρας, αποτέλεσαν οι μεγάλες αυξήσεις που επέβαλλε το καθεστώς στις τιμές των καυσίμων μέσα στον Σεπτέμβρη…

Ποιος χρειάζεται τους "επενδυτές"?! (Strike Bike videos)

Δυο βίντεο από τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων στην Bike Systems του Nordhausen, στο διάστημα πριν αποφασίσουν την επαναλειτουργία του εργοαστασίου υπό τον έλεγχο τους. Δυστυχώς μόνο στα γερμανικά...

Καλύτερα τον Γκούφη, παρά Αλογοσκούφη…

Μετά το εμπνευσμένο σχέδιο για την καταπολέμηση του λαθρεμπορίου στα καύσιμα, με το οποίο επιτυγχάνονται σίγουρα δύο γεγονότα και ίσως συμβεί και ένα τρίτο, ο κυρ Αλογοσκούφης το σκέφτεται αν θα μας ανακοινώσει τώρα ή μετά την εθνική επέτειο και την αύξηση στο Φ.Π.Α. Με το σχέδιο για την εξομοίωση του ειδικού φόρου κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης και στο πετρέλαιο κίνησης ο υπουργάρας τα παίρνει χωρίς τόκο από τους "συνήθεις ύποπτοι" (νοικοκύρηδες) μη τυχόν και καταπολεμήσει τους "συνήθεις μάγκες" (λαθρέμπορους), για να μας τα επιστρέψει μετά από κάποιο διάστημα μέσω των "συνήθων ατμομηχανών της οικονομίας" (τράπεζες). Με ξένα κόλλυβα μνημόσυνο κανονικά και με το νόμο… Αμ το άλλο;! Με την κατασκευή του μητροπολιτικού πάρκου σστην έκταση του πρώην αεροδρομίου στο Ελληνικό της Αττικής. Επί τόσα χρόνια οι Σουφλιάδες και οι «σακαφλιάδες» της οικονομικής πολιτικής, χαλβάδιαζαν χίλια στρέμματα από τα πέντε χιλιάδες της συνολικής έκτασης για να τα δώσουν για εμπορική εκμετάλλευση ώστε να εξευρεθούν πόροι για την κατασκευή του μητροπολιτικού πάρκου. Επρόκειτο για μείζον πρόβλημα. Να θυσιάσουμε μέρος του δάσους για να αναπτυχθεί σωστά το υπόλοιπο. Αλλά όπως αποκαλύπτει η Ευρωπαία επίτροπος Ντανούτα Χούμπνερ απαντώντας σε ερώτηση του ευρωβουλευτή του Συνασπισμού κ. Παπαδημούλη, το έργο μπορεί να χρηματοδοτηθεί από την Ε.Ε. μέχρι και σε ποσοστό 85%!!! Πόσα θέλει ο Σουφλιάς για να μας τρελάνει;…

Ποιος χρειάζεται «επενδυτές»;

Μέσα σε δέκα ημέρες συγκεντρωθήκαν 1.300 προπληρωμένες παραγγελίες για το Strike Bike, το ποδήλατο που θα κατασκευάζουν στο υπό κατάληψη εργοστάσιο στην περιοχή του Νορντχάουζεν της Γερμανίας. Ο στόχος των 1.800 προπληρωμένων παραγγελιών είναι σίγουρο ότι θα καλυφθεί μέσα στις επόμενες ημέρες και η παραγωγή θα ξεκινήσει στα τέλη του Οκτώβρη. Η ιστορία της κατάληψης του εργοστασίου είναι γνωστή (ξένες πλάτες 25/9/2007) σε αντίθεση με την κινητοποίηση που βοήθησε στο να οργανωθεί το εγχείρημα και σε πρώτη φάση να οδηγήσει στην επαναλειτουργία του εργοστασίου της Bike Systems υπό των έλεγχο των 135 εργαζομένων σε αυτό.

Από την πρώτη στιγμή της κατάληψης του εργοστασίου στις αρχές του Ιουλίου για να αποτραπεί η μεταφορά όλου του εξοπλισμού του, οι εργαζόμενοι είχαν κοντά τους την Αναρχοσυνδικαλιστική Ένωση FAU. Από την στιγμή που η συνέλευση των εργατών αποφάσισε να γίνει η προσπάθεια να παραχθούν τα Strike Bike, η FAU σε συνεργασία με την κολλεκτίβα του αλληλέγγυου εμπορίου Cafe Libertad ξεκίνησαν μια εκστρατεία ενημέρωσης που εκτυλίχθηκε παγκόσμια μέσω του διαδικτύου κυρίως. Μέσα σε μία εβδομάδα η ιστοσελίδα του Strike Bike δέχτηκε εβδομήντα χιλιάδες επισκέψεις.

Στις τέσσερις χθες το απόγευμα οι καταληψίες – εργάτες του Νορντχάουζεν έδιναν συνέντευξη τύπου. Η δεύτερη μέρα του Οκτώβρη ήταν η καταληκτική ημέρα για την συμπλήρωση των παραγγελιών, αλλά από χθες το πρωί η ιστοσελίδα έλεγε ότι τα ποδήλατα μπαίνουν στην παραγωγή στα τέλη του Οκτώβρη!...

Η άνοιξη της κάργας...

Έχει ένα τέταρτο που τελείωσα την εκπομπή μου στο ραδιόφωνο και ενώ η πόρτα του ραδιοθαλάμου είναι κλειστή, είμαι ένα κλικ πριν ν’ ανοίξω το κλιματιστικό. Δεν πάει όμως το χέρι μου, τέτοια εποχή, να βάλω κλιματιστικό για να δροσιστώ. Λίγη ώρα πριν, κατά την μία, περπάτησα μια απόσταση περίπου ενάμιση χιλιόμετρο και όταν έφτασα στον προορισμό μου ήμουν ιδρωμένος, παρότι σήμερα φοράω ένα κοντομάνικο μπλουζάκι. Σάββατο βράδυ στον Κάτω Θόλο στην γιορτή της εναλλακτικής κοινότητας «Πελίτι», μέσα στην αίθουσα εκδηλώσεων του οικισμού, είχε ζέστη χωρίς να έχει ανάψει κανείς την θέρμανση. Την Κυριακή στην διαδρομή από την Δράμα για το Παγονέρι μέσω Βώλακα, μετά το εικοστό έβδομο χιλιόμετρο, θαυμάζαμε στις άκρες του δρόμου τις χρυσοκίτρινες μαργαρίτες που απολάμβαναν τον καυτό ήλιο του Σεπτέμβρη. Χιλιάδες λουλούδια ανθισμένα στις υπώρειες του Μπόσνταχα. Βόρεια του στο Παγονέρι, το χορτάρι είχε για στολίδια αμέτρητα μωβ λουλουδάκια και χιλιάδες πεταλούδες σεργιανούσαν πάνω τους. Το βράδυ είδα φωτογραφίες ανθισμένων κερασιών στο blog του Ανέμου...

Όλα θα ήταν ειδυλλιακά αν ξαφνικά πριν από λίγο δεν μου έρχονταν στο μυαλό ότι κάποια στιγμή έκαναν την εμφάνιση τους πάνω από το λιβάδι με τα αγριολούλουδα δυο κάργες και ότι σήμερα το μεσημέρι το ημερολόγιο έδειχνε πρώτη του Οκτώβρη. Αυτά τα πουλιά δεν χαίρονταν τυχαία χτες…

Η φώτο είναι περσινή, το μαρτυρούν τα σύννεφα πάνω από τον Μπόσνταχα. Φέτος σαν κάτι να μη μ' άφηνε να τραβήξω...

Δημοκρατικά και καλπονοθευτικά!

Είναι φυσιολογικό για μια κυβέρνηση που έχει εξασφαλίσει οριακή πλειοψηφία στην Βουλή η πρώτη εξαγγελία της να αφορά την αλλαγή του εκλογικού νόμου. Ένα πιο πλειοψηφικό σύστημα που θα δίνει άνετη πλειοψηφία στο πρώτο κόμμα των εκλογών για να περνάει, ως κοινωνική μειοψηφία, τις πολιτικές του. Ο πεινασμένος καρβέλια ονειρεύεται…

Πρόκειται για την ίδια κυβέρνηση που ακρωτηρίασε την λαϊκή βούληση στις εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης με την θέσπιση του 42% ως όριο για την πλειοψηφία από κάποιον συνδυασμό.

Το πρόσχημα για τους αντιδημοκρατικούς εκλογικούς νόμους είναι η κυβερνητική σταθερότητα. Η χώρα πρέπει να έχει κυβέρνηση ακόμα κι αν γι’ αυτό πρέπει να θυσιαστούν μερικοί βουλευτές από τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Αλλά δεν είναι δυνατόν να ισχυρίζεται ο οποιοσδήποτε ότι τον στηρίζει μια κοινωνική πλειοψηφία. Για μειοψηφία πρόκειται, είτε πάρουμε υπόψη τα ποσοστά της Ν.Δ. είτε τα αθροίσουμε με αυτά του Λά.ο.ς, που είναι δεδομένο ότι θα στηρίξει αρκετές από τις συντηρητικές επιλογές της κυβέρνησης Καραμανλή.

Η αναλογικότητα της αντιπροσώπευσης είναι αυτή που ενισχύει την λειτουργία του πολιτικού συστήματος και ενισχύει την συμμετοχή των πολιτών. Από την άλλη οι πλειοψηφικοί εκλογικοί νόμοι είναι αυτοί που συντηρούν την πολιτική ισχύ του δικομματισμό και ταυτόχρονα ενισχύουν την πελατειακή λειτουργία των δύο κομμάτων…