Μπάρακ Ομπάμα: Άλλος ένας υποψήφιος;

Την περασμένη εβδομάδα ανακοίνωσε και επίσημα την υποψηφιότητα του για υποψήφιος πρόεδρος του κόμματος των Δημοκρατικών, ο Μπάρακ Ομπάμα. Ο ηλικίας σαράντα πέντε χρονών γερουσιαστής του Ιλινόις, θα είναι ο βασικός αντίπαλος της συζύγου του πρώην προέδρου της χώρας Μπιλ Κλίντον, Χίλαρι στην κούρσα για την ανάδειξη του αντιπάλου του σημερινού προέδρου Μπους.

Οι μέχρι σήμερα αναφορές στον Ομπάμα εστιάζουν σε δύο κυρίως σημεία. Το πρώτο είναι η Αφροαμερικανική καταγωγή του. Αν εκλεγεί πρόεδρος θα είναι ο πρώτος μαύρος πρόεδρος των Η.Π.Α! Στον αντίποδα και η Κλίντον θα είναι η πρώτη γυναίκα πρόεδρος στην ιστορία της χώρας, αν καταφέρει να κερδίσει τις εκλογές.

Το δεύτερο σημείο που διαφοροποιεί ουσιαστικά την υποψηφιότητα Ομπάμα είναι ότι ως γερουσιαστής ήταν από τους λίγους που εξ αρχής είχαν ταχθεί κατά του πολέμου στο Ιράκ και υπερασπίζεται μέχρι και σήμερα αυτή του την θέση. Η Χίλαρι Κλίντον από την άλλη είχε ταχθεί υπέρ του παράνομου πολέμου στο Ιράκ.

Είναι νωρίς να κρίνει κάποιος έναν άνθρωπο που τώρα αρχίζει να φανερώνεται πολιτικά ενώπιον της αμερικανικής και της διεθνούς κοινής γνώμης. Όμως όσο κι αν σε συμβολικό επίπεδο η υποψηφιότητα Ομπάμα δημιουργεί θετικό αντίκτυπο, η παράδοση των Δημοκρατικών στην συνέχεια της εξωτερικής πολιτικής της υπερδύναμης δεν αφήνει πολλά περιθώρια αισιοδοξίας για μια πραγματικά διαφορετική πολιτικά υποψηφιότητα.

Το ενδιαφέρον πάντως είναι να δούμε πόσο θα επηρεάσει τις διαδικασίες το κλίμα ενάντια στον πόλεμο που διογκώνεται στις Η.Π.Α. το οποίο ευνοεί, κατά τα φαινόμενα, τον Μπάρακ Ομπάμα.

Ως έκτακτοι Έλληνες, ως μόνιμοι Ξένοι…

Συζητείται αυτές τις μέρες στην Βουλή το νέο νομοσχέδιο για την μετανάστευση που προώθησε η κυβέρνηση για να ρυθμίσει για άλλη μια φορά τα θέματα των εκατοντάδων χιλιάδων συμπολιτών μας που έχουν έρθει από το εξωτερικό. Η μέχρι σήμερα αντιμετώπιση των μεταναστών όμως, δεν αφήνει μεγάλα περιθώρια αισιοδοξίας.

Πρόσφατα έμαθα την υπόθεση μιας ξένης γυναίκας που ζει στην Δράμα τα τελευταία δεκαπέντε περίπου χρόνια, υπό καθεστώς πολιτικού πρόσφυγα. Η Ρ. έχει τρία παιδιά και προϋπηρεσία ως καθαρίστρια σε δημόσια σχολεία, καθώς εδώ και πολλά χρόνια προσλαμβάνονταν ως έκτακτη υπάλληλος. Όταν κάποια στιγμή ανακοινώθηκε από την πολιτεία ότι θα γίνουν προσλήψεις μόνιμου προσωπικού για τις συγκεκριμένες θέσεις έκανε τα χαρτιά της για να συμμετάσχει στις διαδικασίες. Όταν ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα από το Α.Σ.Ε.Π. η Ρ. ήταν στην λίστα όσων είχαν τα απαιτούμενα μόρια και μάλιστα από τις πρώτες, στην λίστα των διοριστέων όμως το όνομα της δεν περιλαμβάνονταν. Αναζήτησε μια εξήγησε για τον παράδοξο αποκλεισμό της από μια θέση εργασίας στην οποία εργάζονταν με συμβάσεις τα τελευταία χρόνια.

Έμαθε λοιπόν ότι υπάρχει μια προϋπόθεση για την πρόσληψη της ως καθαρίστρια. Να έχει την ελληνική υπηκοότητα ή ιθαγένεια. Αυτός ήταν ο λόγος που έμενε έξω από την λίστα των διοριστέων, ενώ είχε όλα τα απαιτούμενα προσόντα.

Δεν υπάρχει λογική σε αυτόν τον αποκλεισμό. Ενώ ένας άνθρωπος μπορεί να κάνει μια δουλεία ως συμβασιούχος, δεν επιτρέπεται να την κάνει μόνιμα; Ενώ αυτό το επάγγελμα

Σαν την περίπτωση της Ρ. θα πρέπει να υπάρχουν κι άλλες σε όλη την χώρα, καθώς για το επάγγελμα αυτό γενικά στην χώρα μας προτιμώνται αλλοδαποί. Και είναι απορίας άξιο πως μπορεί μετά από τόσα νομοσχέδια για την μετανάστευση να παραμένει σε ισχύ μια τέτοια διάταξη. Όπως και άλλες που σχετίζονται με τα δικαιώματα ψήφου ή με την απόκτηση υπηκοότητας από ανθρώπους που ζούνε μόνιμα στην χώρα μας και την αισθάνονται σαν πατρίδα τους.

Θέματα που τα νομοσχέδια για την μετανάστευση δεν τολμούν να συζητήσουν καν…

Κι οι Ερινύες δεν θα ‘χουν εξουσία…

Ένας χρόνος πέρασε από την εξαφάνιση του Άλεξ και ακόμα δεν έχουμε μάθει τι απέγινε το παιδί που εξαφανίσθηκε στην Βέροια. Προχθές στην κεντρική πλατεία της πόλης εκατοντάδες πολίτες μαζεύτηκαν για να ζητήσουν την αλήθεια για την τύχη του παιδιού. Η μητέρα του Νατέλα, ηρωική μορφή πια, - θα μπορούσε να ανακηρυχτεί Αγία, για την υπομονή και την αγάπη που εκπέμπει – ζήτησε για άλλη μια φορά από όσους γνωρίζουν να μιλήσουν χωρίς να φοβούνται για την τύχη του παιδιού της…

Ο Άλεξ θα ήταν σήμερα δεκατριών χρόνων…

Η ελληνική κοινωνία συνολικά βρίσκεται αντιμέτωπη με τα «τέρατα» που μεγάλωναν στην αγκαλιά της κι έκανε πως δεν τα έβλεπε. Συλλογικές αρετές που αδιαφορούσαν κι αδιαφορούν ακόμα για τις ιδιωτικές διαστροφές και μεγάλες κουβέντες που προσπαθούσαν να χωρέσουν σε στόματα μικρών, πολύ μικρών ανθρώπων. Ένα παιδί εξαφανίστηκε στην Βέροια κι έναν χρόνο μετά κανείς δεν μπορεί να μάθει το παραμικρό για την τύχη του. Η δικαιοσύνη πρόκειται να ασκήσει, λέγεται, διώξεις σε βάρος των πέντε ανηλίκων που φέρονται να εμπλέκονται στην υπόθεση της εξαφάνισης και σε βάρος των γονιών τους.

Όπως και αν κλείσει τελικά η υπόθεση ένα ανεξίτηλο στίγμα θα συνοδεύει την ελληνική κοινωνία. Οι Ερινύες δεν έχουν πλέον εξουσία στην χώρα που γεννήθηκαν…

Resistencias #4

Ένα χρόνο έκδοσης έκλεισε το περιοδικό «Resistencias» που εκδίδεται από συντακτική ομάδα στην Αθήνα και στην ύλη των τεσσάρων μέχρι σήμερα τευχών του μας έχει ενημερώσει για μια σειρά από πολιτικά θέματα που αφορούν τις «αντιστάσεις» σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Το καινούργιο τέταρτο τεύχος περιλαμβάνει μια σημαντική αναφορά στην έναρξη διαλόγου μεταξύ του Ισλάμ και της Αριστεράς. Ένας διάλογος ελπιδοφόρος για μια νέα προοπτική των σχέσεων Ανατολής και Δύσης. Μια περιήγηση στα πολιτικά μονοπάτια στην περιοχή της Μέσης Ανατολής.

Ακόμα υπάρχει μια συνέντευξη με τον Ruben Vasquez Q. στέλεχος του E.L.N.(Ejercito de Liberacion Nacional), του δεύτερου σε μέγεθος αντάρτικου της Κολομβίας.

Υπάρχουν ακόμα ενδιαφέροντα άρθρα για την κατάσταση στα Βαλκάνια (Ελληνική διείσδυση στα Βαλκάνια και οι προεκτάσεις ενδεχόμενης ανεξαρτητοποίησης του Κοσσυφοπεδίου). Την έβδομη σύνοδο του Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ στο Ναϊρόμπι της Κένυας, την μετάβαση στην πολιτική του αντάρτικου κινήματος στο Νεπάλ μετά τις τελευταίες εξελίξεις και μια σειρά άλλες ειδήσεις από διάφορες περιοχές του πλανήτη μας.

Το περιοδικό δείχνει πια να πατά σε στέρεες βάσεις. Αποτελεί μια σημαντική πηγή αντιπληροφόρησης σε ένα ενημερωτικό τοπίο όπου πολύ λίγα πράγματα φαίνονται από τα καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης και κυρίως σχεδόν τίποτα δεν ξεφεύγει από το κυνήγι της κερδοφορίας με πρώτο θύμα την ποιότητα της ενημέρωσης.

Μια "γκολάρα" στις καθυστερήσεις!

Μέχρι και ο Παλομπαρίνι που περιέγραφε τον αγώνα της εθνικής Ελλάδας με τη Νότια Κορέα ...κατάπιε την γλώσσα του!
Ευτυχής συγκυρία ότι λίγες ώρες πριν από την "γκολάρα", η δικαιοσύνη αποφάσισε την αποφυλάκιση με περιοριστικούς όρους, του Ταράσιου Ζαντορόζνι, του Γεράσιμου Κυριακόπουλου και του Κώστα Κατσαδούρα που ήταν προφυλακισμένοι από τον περασμένο Μάιο.

Οι καταλήψεις…

Το περασμένο Σαββατοκύριακο νοίκιασα την ταινία «The take» - «Η κατάληψη» από το βίντεο κλαμπ. Μια βορειοαμερικανική παραγωγή που αναφέρεται στους «καρπούς» του κινήματος ενάντια στην παγκοσμιοποίηση και συγκεκριμένα στις καταλήψεις εργοστασιακών μονάδων στην Αργεντινή μετά από την «χρεοκοπία» της οικονομίας της χώρας στα τέλη του 2001.

Η ιστορία αυτή μοιάζει σε πάρα πολλά, πλην της κατάληψης, με την ιστορία πολλών επιχειρήσεων που λειτούργησαν στην χώρα μας για κάποιο διάστημα, υπό το καθεστώς γενναίων κρατικών επιδοτήσεων και τελικά οι ιδιοκτήτες τους τις έκλεισαν και έφυγαν για άλλα μέρη. Αφού όλα αυτά τα χρόνια καρπώθηκαν και τις επιδοτήσεις και τα κέρδη από την δραστηριότητα τους. Κλασσικό παράδειγμα οι ερειπωμένες εγκαταστάσεις της Αθηναϊκής Χαρτοποιίας λίγο πριν από το Κουδούνια.

Η σημαντική διαφορά της Αργεντίνικης εμπειρίας, είναι ότι οι εργαζόμενοι μετά από το κλείσιμο των εργοστασίων δεν έμειναν αδρανείς στις προσπάθειες των ιδιοκτητών να τα αποψιλώσουν από πλευράς εξοπλισμού. Τα κατέλαβαν περιφρουρώντας τις εγκαταστάσεις και κατάφεραν σε πολλές περιπτώσεις να κερδίσουν το δικαίωμα για την επαναλειτουργία τους, αυτή την φορά με την μορφή συνεταιρισμών. Το απόλυτο παράδειγμα αυτής της ιστορίας είναι η Ζανόν, εταιρία πλακιδίων, η οποία λειτουργεί εδώ και τέσσερα χρόνια υπό την διεύθυνση των εργατών της με αξιοζήλευτες οικονομικές και κοινωνικές επιδόσεις. Και το κυριότερο έχοντας εξασφαλίσει την υποστήριξη των πολιτών, οι οποίοι βλέπουν το εργοστάσιο να λειτουργεί καλύτερα σήμερα από ότι πριν το «κραχ» του 2001…

Στην ιστοσελίδα της ταινίας υπάρχουν πέρα από τα στοιχεία των συντελεστών και πληροφορίες για το κίνημα των καταλήψεων στην Αργεντινή και όχι μόνο εκεί…

Πι, Άλφα, Όμικρον και Κάπα (Π.Α.Ο.Κ.) έχουν ιστορία ρατσιστή μαλάκα!...

Κάποιοι πήγαν να το προσπεράσουν έτσι, «σιγά μωρέ, τόσα και τόσα ακούγονται στα γήπεδα». Κάποιοι άλλοι επισήμαναν ότι το σύνθημα «δεν θα γίνει Έλληνας ποτέ, Αλβανέ» που απευθύνονταν στον δεκαεξάχρονο ποδοσφαιριστή του Παναθηναϊκού Σωτήρη Νίνη, ακούστηκε μόνο δύο φορές. Άλλοι έλεγαν ότι καμιά φορά όταν μαύρος ποδοσφαιριστής παίρνει την μπάλα στην Τούμπα, ακούγονται τα «ουγκ, ουγκ, ουγκ» αλλά δεν τρέχει και τίποτα σε πολλά γήπεδα ακούγονται αυτά!

Εγώ προσωπικά, ένιωσα ντροπιασμένος. Αηδίασα! Και σκέφτηκα ότι η διαδρομή από την αυθάδεια μέχρι τον φασισμό δεν είναι μεγάλη. Προϋποθέτει ευφυΐα να μπορείς να χειριστείς τον λόγο έτσι ώστε να αυθαδιάζεις, χωρίς να γίνεσαι φασίστας! Μεγάλη υπόθεση…

Στην Τούμπα εσχάτως τα πράγματα φαίνονται από μακριά. Η ατμόσφαιρα στις κερκίδες αποπνέει τυχοδιωκτισμό και ευκολία στα συμπεράσματα και στις κρίσεις. Ακόμα και το πλέον προσβλητικό σχόλιο ωραιοποιείται με το «λέμε και καμιά μαλακία για να περνά η ώρα». Τα επεισόδια γίνονται με ή χωρίς λόγο. Κυρίαρχος στην εξέδρα είναι ο πιο χυδαίος, τα συνθήματα είναι μια συρραφή απωθημένων γύρω από το σεξ και τα ναρκωτικά. Πλάκα κάνουμε και στα συνθήματα, θα πουν κάποιοι.

Τι είδους πλάκα είναι αυτή; Ταφόπλακα μήπως;

Η ιστορία του Π.Α.Ο.Κ. δεν ανήκει σε αυτούς που αρνούνται να την μάθουν ή να προσπαθήσουν να την καταλάβουν.

Απομακρύνονται οι εκλογές;…

Η κατάθεση πρότασης μομφής κατά της κυβέρνησης της Ν.Δ που κατατέθηκε την Παρασκευή το μεσημέρι ο πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Γιώργος Παπανδρέου, δεν είναι τίποτα άλλο από την ύστατη προσπάθεια για τον ίδιο ώστε να απομακρύνει από τον πολιτικό ορίζοντα το ενδεχόμενο πρόωρης προσφυγής στις κάλπες.

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. γνωρίζει – ότι ακόμα και μέσα στις παρούσες συνθήκες κοινωνικής έντασης – αν οι εκλογές γίνουν μέχρι το φθινόπωρο, πολύ δύσκολα θα καταφέρει να τις κερδίσει. Η πρόταση μομφής είναι ουσιαστικά η αναγκαστική δέσμευση της κυβέρνησης να πάει όσο πιο μακριά μέσα στα όρια της τετραετίας τον χρόνο διεξαγωγής των εκλογών.

Έχοντας ανανεώσει την εμπιστοσύνη της βουλής, η κυβέρνηση δεν θα είναι εύκολο να επικαλεστεί λόγους για πρόωρες εκλογές τους προσεχείς μήνες. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. από την άλλη χρειάζεται χρόνο – άραγε πόσο; - για να δώσει μια αξιόπιστη εικόνα στην κοινωνία. Αυτή η ποσότητα χρόνου είναι κατά πάσα πιθανότητα ο λόγος της κατάθεσης πρότασης μομφής.

Η μόνη θετική πλευρά είναι η αποχώρηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. από την διαδικασία για την συνταγματική αναθεώρηση που αποτρέπει την αναθεώρηση του άρθρου 16, στην βάση της συνολικής αντιπαράθεσης με την κυβερνητική πολιτική που εγκαινίασε από προχθές ο κ. Παπανδρέου…

Κατασκευάζοντας ενόχους. Ως εδώ!...

Τον περασμένο Μάιο πραγματο - ποιήθηκε στην Αθήνα η μεγάλη πορεία των κινημάτων που συμμετείχαν στο 4^ο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ. Στην διάρκεια της σημειώθηκαν κάποια επεισόδια για τα οποία κανένας από τους εμπλεκόμενους δεν πιάστηκε επ’ αυτοφώρω. Συνολικά εκείνη την ημέρα η Αστυνομία προσήγαγε περίπου είκοσι άτομα. Από αυτούς κρίθηκαν προφυλακιστέοι τρεις. Αυτοί οι 3 εξακολουθούν και σήμερα να είναι προφυλακισμένοι παράνομα. Οι δύο από αυτούς πραγματοποιούν απεργία πείνας. Ο Ταράσιο Ζαντορόζνι από τις 29 Νοεμβρίου και ο Γεράσιμος Κυριακόπουλος από τις 15 Δεκεμβρίου. 68 ημέρες απεργός ο Ταράσιο, 52 ημέρες ο Γεράσιμος.

Και οι δυο ισχυρίζονται ότι κατηγορούνται με βάση στημένες καταθέσεις αστυνομικών και ζητούν να αποφυλακιστούν μέχρις ότου εκδικαστούν οι υποθέσεις τους στα δικαστήρια. Οι δικαστικές αρχές όμως αφού τους φόρτωσαν με βαρύτατες κατηγορίες έχουν απορρίψει, προφασιζόμενες το βαρύ κατηγορητήριο, τις αιτήσεις αποφυλάκισης που έχουν καταθέσει εδώ και εννιά μήνες. Οι δυο τους νοσηλεύονται πια φρουρούμενοι στο Νοσοκομείο της Νίκαιας, έχοντας ξεπεράσει εδώ και πολλές ημέρες τα φυσικά όρια αντοχής του οργανισμού τους. Ο τρίτος συλληφθείς του περασμένου Μαΐου Κώστας Κατσαδούρας παραμένει επίσης προφυλακισμένος.

Είναι προφανές ότι στο πρόσωπο των 3, ολόκληρος ο κατασταλτικός μηχανισμός του κράτους βγάζει το άχτι του. Για την αδυναμία (;) του να φέρει ενώπιον της δικαιοσύνης τους πρωταίτιους των επεισοδίων που σημειώνονται στην διάρκεια διαδηλώσεων και κινητοποιήσεων. Η υπόθεση των 3 θυμίζει την υπόθεση των προφυλακισθέντων για τα επεισόδια στην διαδήλωση κατά της συνόδου κορυφής της Ε.Ε. στην Θεσσαλονίκη τον Ιούνιο του 2003. Και εκείνοι οι προφυλακισθέντες χρειάστηκε να πραγματοποιήσουν εξαντλητική απεργία πείνας μέχρις ότου το κράτος τους αναγνωρίσει το δικαίωμα να ζούνε ελεύθεροι μέχρι να έρθει η ώρα να υπερασπιστούν τον εαυτό τους στο δικαστήριο.

Δεν είναι τυχαίο ότι στους διαδηλωτές επιφυλάσσουν οι αρχές τόσο σκληρή στάση στο θέμα της προφυλάκισης τους, παρόμοια με αυτή των στυγνών εγκληματιών. Η ουσία της υπόθεσης θα κριθεί στο δικαστήριο. Το μεγάλο ζήτημα αυτής της ιστορία όμως παραμένει το να σταματήσει κάποτε η αστυνομία να κατασκευάζει ενόχους για να καλύψει τις αδυναμίες της ή ότι άλλο μπορεί να υπάρχει πίσω από όσους ανενόχλητοι κάνουν επεισόδια στις πορείες , προβοκάροντας τις λαϊκές κινητοποιήσεις!

Η αλήθεια φέρνει την δικαιοσύνη, τίποτα άλλο!

Ο «Άγιαξ», ο Ούγκο και η «χωροφυλακή» της γειτονιάς!

Πας Γιάννινα λοιπόν! Ποιος Ολυμπιακός και πράσινα άλογα; Έβαζε γκολ ο Μπαμπανγκίντα, έβριζε ο Καστίγιο τον τερματοφύλακα του ΠΑΣ! Έβαλε γκολ ο Κοντογουλίδης πήγε και κάθισε ήσυχα – ήσυχα στην γραμμή της μεγάλης περιοχής και περίμενε τους συμπαίκτες τους να έρθουν να τον αγκαλιάσουν! Αν είχε κάνει ότι ο Καστίγιο στην Τούμπα να κουνάει το δάχτυλο βρίζοντας τον κόσμο από το σημαιάκι του κόρνερ μέχρι το κέντρο όπου τον έσπρωξε ο Στολτίδης, θα έφευγαν οι παίκτες του ΠΑΣ από το γήπεδο; Εδώ χωρίς να προκαλέσουν και δέχονταν τα αντικείμενα από την κερκίδα! Κι αναρωτιόταν ο «κατά μάνα κατά κύρη» κ. Τσώχος τι είπε ή τι χειρονομία έκανε ο παίκτης προς την κερκίδα! Κι αυτός από εμάς πληρώνεται…

Στην Βενεζουέλα ο Ούγκο Τσάβες θα κυβερνά για τους επόμενους δεκαοκτώ μήνες με προεδρικά διατάγματα έχοντας εξασφαλίσει υπερεξουσίες από την Βουλή. Μένει να δούμε πλέον πόσο εννοεί όλα όσα λέει για τον σοσιαλισμό!...

Έντεκα χρόνια μετά τα Ίμια, με διαφορετική αφορμή τώρα, η Τουρκία δείχνει εκ νέου το ρόλο της στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Μετά την ανακοίνωση Κύπρου – Αιγύπτου – Λιβάνου για συνεργασία τους με σκοπό την εκμετάλλευση τυχόν πετρελαϊκών κοιτασμάτων νοτιοανατολικά της Κύπρου, η Άγκυρα σήκωσε άγκυρες κι έβγαλε τον στόλο για περιπολία γύρω από την Κύπρο. "Γεννημένη" χωροφύλακας αυτή η χώρα…

Η βασίλισσα της φραπελιάς!

Είναι απίθανες οι διαστάσεις που μπορεί να αποκτήσει ένα ψέμα μέσα από τον παραμορφωτικό φακό της τηλεόρασης και όχι μόνο. Η δύναμη του μέσου σε συνάρτηση με την αγωνία του κόσμου να διασφαλίσει ότι θα παραμείνει όσο το δυνατόν περισσότερο σε αυτόν το μάταιο κόσμο, δίνουν διαστάσεις σε ιστορίες που αν κάποιος τις άκουγε στον δρόμο θα κοντοστέκονταν και μετά από λίγο θα έσκαγε στα γέλια.

Στην περίπτωση της «φραπελιάς» όμως, δεν υπάρχει μόνο ο αφηγητής της ιστορίας. Υπάρχουν οι «δημοσιογράφοι» που αντί να αμφιβάλλουν για αυτό που τους παρουσιάζεται, περίπου ως θαύμα, σπεύδουν να υιοθετήσουν το ψέμα και να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι πίσω από όλα υπάρχει μια μικρή συνωμοσία.

Πλασιέ της χυδαιότητας που δεν σταματούν μπροστά σε τίποτα, έχοντας – προφανώς από κληρονομικό χάρισμα – την ικανότητα να γνωρίζουν αυτοί, αυτό που κάθε φορά παρουσιάζουν ως την σωτηρία του ανθρώπου. Γνωρίζουν ότι αυτοί που σκέφτονται πριν ενθουσιαστούν δεν τους παρακολουθούν. Αλλά υπάρχουν και οι ασθενείς ή οι συγγενείς τους ή όλοι όσοι εύκολα πείθονται από κάθε απίθανο τσαρλατάνο και υπάρχει πελατεία στα μαγαζάκια τους...